أَخْبَرَنَا يُونُسُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، وَسُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ، عَنِ ابْنِ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ، أَنَّهُ سَأَلَ عَائِشَةَ عَنْ قَوْلِ اللَّهِ، عَزَّ وَجَلَّ { وَإِنْ خِفْتُمْ أَنْ لاَ تُقْسِطُوا فِي الْيَتَامَى فَانْكِحُوا مَا طَابَ لَكُمْ مِنَ النِّسَاءِ } قَالَتْ يَا ابْنَ أُخْتِي هِيَ الْيَتِيمَةُ تَكُونُ فِي حِجْرِ وَلِيِّهَا فَتُشَارِكُهُ فِي مَالِهِ فَيُعْجِبُهُ مَالُهَا وَجَمَالُهَا فَيُرِيدُ وَلِيُّهَا أَنْ يَتَزَوَّجَهَا بِغَيْرِ أَنْ يُقْسِطَ فِي صَدَاقِهَا فَيُعْطِيَهَا مِثْلَ مَا يُعْطِيهَا غَيْرُهُ فَنُهُوا أَنْ يَنْكِحُوهُنَّ إِلاَّ أَنْ يُقْسِطُوا لَهُنَّ وَيَبْلُغُوا بِهِنَّ أَعْلَى سُنَّتِهِنَّ مِنَ الصَّدَاقِ فَأُمِرُوا أَنْ يَنْكِحُوا مَا طَابَ لَهُمْ مِنَ النِّسَاءِ سِوَاهُنَّ قَالَ عُرْوَةُ قَالَتْ عَائِشَةُ ثُمَّ إِنَّ النَّاسَ اسْتَفْتَوْا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَعْدُ فِيهِنَّ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { وَيَسْتَفْتُونَكَ فِي النِّسَاءِ قُلِ اللَّهُ يُفْتِيكُمْ فِيهِنَّ } إِلَى قَوْلِهِ { وَتَرْغَبُونَ أَنْ تَنْكِحُوهُنَّ } قَالَتْ عَائِشَةُ وَالَّذِي ذَكَرَ اللَّهُ تَعَالَى أَنَّهُ يُتْلَى فِي الْكِتَابِ الآيَةُ الأُولَى الَّتِي فِيهَا { وَإِنْ خِفْتُمْ أَنْ لاَ تُقْسِطُوا فِي الْيَتَامَى فَانْكِحُوا مَا طَابَ لَكُمْ مِنَ النِّسَاءِ } قَالَتْ عَائِشَةُ وَقَوْلُ اللَّهِ فِي الآيَةِ الأُخْرَى { وَتَرْغَبُونَ أَنْ تَنْكِحُوهُنَّ } رَغْبَةَ أَحَدِكُمْ عَنْ يَتِيمَتِهِ الَّتِي تَكُونُ فِي حَجْرِهِ حِينَ تَكُونُ قَلِيلَةَ الْمَالِ وَالْجَمَالِ فَنُهُوا أَنْ يَنْكِحُوا مَا رَغِبُوا فى مَالِهَا مِنْ يَتَامَى النِّسَاءِ إِلاَّ بِالْقِسْطِ مِنْ أَجْلِ رَغْبَتِهِمْ عَنْهُنَّ .
Бизга Юнус ибн Абдул-Аъло ва Сулаймон ибн Довуд, Ибн Ваҳбдан хабар бердилар: «Менга Юнус хабар берди, у Ибн Шиҳобдан (ривоят қилди), у деди: менга Урва ибн аз-Зубайр хабар бердики, у Оиша (розияллаҳу анҳо)дан Аллаҳ азза ва жалланинг: «Агар етимлар (ҳақи)да адолат қила олмаймиз деб қўрқсангиз, ўзингизга мақул бўлган аёлларга уйланинг,» деган сўзи ҳақида сўради. У: «Эй жияним, бу — васийси қарамоғида бўлиб, унинг молига шерик бўлган етим қиздир. (Васий)га унинг моли ва гўзаллиги ёқиб қолади-да, васийси унга адолатли маҳр бериш, яъни ўзгалар берадиган миқдорда маҳр беришни хоҳламай, унга уйланмоқчи бўлади. Шунда уларга (етим қизларга) адолат қилиб, уларга одатдагидек энг юқори маҳр бермагунча, уларга уйланиш ман қилинди. Улардан бошқа, ўзларига мақул бўлган аёлларга уйланишга буюрилдилар,» деди. Урва деди: Оиша (розияллаҳу анҳо) деди: «Кейин одамлар Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан улар ҳақида (яна) сўрашди. Шунда Аллаҳ азза ва жалла: «Сендан аёллар ҳақида фатво сўрайдилар. Айтгин: улар ҳақида Аллаҳ сизларга фатво беради...» (ни) «...уларга уйланишни истайсизлар,» деган сўзигача нозил қилди,» деди. Оиша (розияллаҳу анҳо) деди: «Аллаҳ таоло Китобда тиловат қилинади деб зикр қилган нарса — биринчи оят бўлиб, унда: «Агар етимлар (ҳақи)да адолат қила олмаймиз деб қўрқсангиз, ўзингизга мақул бўлган аёлларга уйланинг,» дейилган.» Оиша (розияллаҳу анҳо) деди: «Аллаҳнинг бошқа оятдаги: «...уларга уйланишни истайсизлар,» деган сўзи — бирингизнинг, қарамоғидаги моли ва гўзаллиги кам бўлган етим қизидан воз кечиши (ҳақида)дир. Шундай қилиб, воз кечган етим қизларига, молига рағбат билан, адолатдан бошқа йўл билан уйланишлари ман қилинди.»