حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ رُفَيْعٍ، عَنْ أُنَاسٍ، مِنْ آلِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ صَفْوَانَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " يَا صَفْوَانُ هَلْ عِنْدَكَ مِنْ سِلاَحٍ " . قَالَ عَارِيَةً أَمْ غَصْبًا قَالَ " لاَ بَلْ عَارِيَةً " . فَأَعَارَهُ مَا بَيْنَ الثَّلاَثِينَ إِلَى الأَرْبَعِينَ دِرْعًا وَغَزَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حُنَيْنًا فَلَمَّا هُزِمَ الْمُشْرِكُونَ جُمِعَتْ دُرُوعُ صَفْوَانَ فَفَقَدَ مِنْهَا أَدْرَاعًا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِصَفْوَانَ " إِنَّا قَدْ فَقَدْنَا مِنْ أَدْرَاعِكَ أَدْرَاعًا فَهَلْ نَغْرَمُ لَكَ " . قَالَ لاَ يَا رَسُولَ اللَّهِ لأَنَّ فِي قَلْبِي الْيَوْمَ مَا لَمْ يَكُنْ يَوْمَئِذٍ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَكَانَ أَعَارَهُ قَبْلَ أَنْ يُسْلِمَ ثُمَّ أَسْلَمَ .
Бизга Абу Бакр ибн Абу Шайба, бизга Жарир Абдулазиз ибн Руфайдан, у Абдуллаҳ ибн Сафвон оиласидан бўлган баъзи кишилардан ривоят қилди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Эй Сафвон, сенинг ҳузурингда қурол-яроғ борми?» дедилар. У: «Ариями ёки ғасбми?» деди. У: «Йўқ, балки ария», дедилар. Шунда у ўттиздан қирқгача совут ария қилди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Ҳунайнда жанг қилдилар. Мушриклар мағлуб бўлгач, Сафвоннинг совутлари тўпланди ва улардан бир нечта совут йўқолди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Сафвонга: «Биз сенинг совутларингдан бир нечтасини йўқотдик, сенга тўлаб берайликми?» дедилар. У: «Йўқ, эй Расулуллаҳ, чунки бугун менинг қалбимда ўша кун бўлмаган нарса (иймон) бор», деди. Абу Довуд деди: У (Сафвон) мусулмон бўлишдан олдин ария берган эди, сўнг мусулмон бўлди.