حَدَّثَنَا النُّفَيْلِيُّ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ عُقْبَةَ، عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ جَرَّ ثَوْبَهُ خُيَلاَءَ لَمْ يَنْظُرِ اللَّهُ إِلَيْهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ " . فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ إِنَّ أَحَدَ جَانِبَىْ إِزَارِي يَسْتَرْخِي إِنِّي لأَتَعَاهَدُ ذَلِكَ مِنْهُ . قَالَ " لَسْتَ مِمَّنْ يَفْعَلُهُ خُيَلاَءَ " .
Бизга Нуфайлий ривоят қилди, бизга Зуҳайр ривоят қилди, бизга Мусо ибн Уқба Солим ибн Абдуллаҳдан, у отасидан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Ким кийимини кибр билан (ерга) судраб юрса, Аллаҳ қиёмат куни унга (раҳмат назари билан) қарамайди». Шунда Абу Бакр: «Изоримнинг бир томони (ўзидан ўзи) салқиб тушади, мен буни доим назорат қилиб тураман», деди. У: «Сен буни кибр билан қилувчилардан эмассан», деди.