حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ، وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ أَبِي رِزْمَةَ، - الْمَعْنَى - أَنَّ زَيْدَ بْنَ حُبَابٍ، أَخْبَرَهُمْ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُسْلِمٍ السُّلَمِيِّ الْمَرْوَزِيِّ أَبِي طَيْبَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُرَيْدَةَ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ رَجُلاً، جَاءَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَعَلَيْهِ خَاتَمٌ مِنْ شَبَهٍ فَقَالَ لَهُ " مَا لِي أَجِدُ مِنْكَ رِيحَ الأَصْنَامِ " . فَطَرَحَهُ ثُمَّ جَاءَ وَعَلَيْهِ خَاتَمٌ مِنْ حَدِيدٍ فَقَالَ " مَا لِي أَرَى عَلَيْكَ حِلْيَةَ أَهْلِ النَّارِ " . فَطَرَحَهُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مِنْ أَىِّ شَىْءٍ أَتَّخِذُهُ قَالَ " اتَّخِذْهُ مِنْ وَرِقٍ وَلاَ تُتِمَّهُ مِثْقَالاً " . وَلَمْ يَقُلْ مُحَمَّدٌ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُسْلِمٍ . وَلَمْ يَقُلِ الْحَسَنُ السُّلَمِيِّ الْمَرْوَزِيِّ .
Бизга ал-Ҳасан ибн Алий ва Муҳаммад ибн Абдулазиз ибн Абу Ризма ривоят қилдилар — маъноси бир —: Зайд ибн Ҳубоб уларга Абдуллаҳ ибн Муслим ас-Суламий ал-Марвазий Абу Таййбадан хабар берди, у Абдуллаҳ ибн Бурайдадан, у отасидан: бир киши Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ҳузурига келди, унинг устида шабаҳ (жездек қотишма)дан узук бор эди. У зот унга: «Нега мен сендан бутлар ҳидини топяпман?» дедилар. Шунда у уни ташлади. Сўнг у темирдан узук тақиб келди. У зот: «Нега мен сенда дўзах аҳлининг зийнатини кўряпман?» дедилар. Шунда у уни ташлади ва: «Эй Расулуллаҳ, уни қайси нарсадан олай?» деди. У зот: «Уни кумушдан ол, лекин уни бир мисқолга тўлдирма» дедилар. Муҳаммад: «Абдуллаҳ ибн Муслим» демади, ал-Ҳасан эса: «ас-Суламий ал-Марвазий» демади.