حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا شِهَابُ بْنُ خِرَاشٍ، عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ غَزْوَانَ، عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ رَاشِدٍ الْجَزَرِيِّ، عَنْ سَالِمٍ، حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ وَابِصَةَ الأَسَدِيُّ، عَنْ أَبِيهِ، وَابِصَةَ، عَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ فَذَكَرَ بَعْضَ حَدِيثِ أَبِي بَكْرَةَ قَالَ " قَتْلاَهَا كُلُّهُمْ فِي النَّارِ " . قَالَ فِيهِ قُلْتُ مَتَى ذَلِكَ يَا ابْنَ مَسْعُودٍ قَالَ تِلْكَ أَيَّامُ الْهَرْجِ حَيْثُ لاَ يَأْمَنُ الرَّجُلُ جَلِيسَهُ . قُلْتُ فَمَا تَأْمُرُنِي إِنْ أَدْرَكَنِي ذَلِكَ الزَّمَانُ قَالَ تَكُفُّ لِسَانَكَ وَيَدَكَ وَتَكُونُ حِلْسًا مِنْ أَحْلاَسِ بَيْتِكَ . فَلَمَّا قُتِلَ عُثْمَانُ طَارَ قَلْبِي مَطَارَهُ فَرَكِبْتُ حَتَّى أَتَيْتُ دِمَشْقَ فَلَقِيتُ خُرَيْمَ بْنَ فَاتِكٍ فَحَدَّثْتُهُ فَحَلَفَ بِاللَّهِ الَّذِي لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ لَسَمِعَهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَمَا حَدَّثَنِيهِ ابْنُ مَسْعُودٍ .
Бизга Амр ибн Усмон ривоят қилди, бизга отам ривоят қилди, бизга Шиҳоб ибн Хирош ал-Қосим ибн Ғазвондан, у Ишоқ ибн Рошид ал-Жазарийдан, у Солимдан ривоят қилди. Менга Амр ибн Вобиса ал-Асадий отаси Вобисадан, у Ибн Масъуддан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни шундай деркан эшитдим — сўнгра Абу Бакранинг ҳадисининг баъзисини зикр қилди — у деди: «Унинг ўлдирилганларининг ҳаммаси ўтдадир». У деди: Унда мен: Эй Ибн Масъуд, бу қачон бўлади? дедим. У: У Ҳарж кунларидир, унда киши ўзининг ёнидаги ҳамсуҳбатидан ҳам хотиржам бўлмайди, деди. Мен: Агар ўша замон менга етишса, менга нима буюрасиз? дедим. У: Тилингни ва қўлингни тиясан ва уйингнинг гиламларидан бир гилам бўласан, деди. Усмон ўлдирилганда қалбим ўз жойига учди. Мен миниб, Дамашққа келдим. Хурайм ибн Фотикни учратиб, унга айтиб бердим. У ундан бошқа илоҳ йўқ Аллаҳ номи билан қасам ичиб, буни Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан Ибн Масъуд менга ривоят қилганидек эшитганини айтди.