حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ السَّرْحِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْعَجْلاَنِ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَمَّا قَطَعَ الَّذِينَ سَرَقُوا لِقَاحَهُ وَسَمَلَ أَعْيُنَهُمْ بِالنَّارِ عَاتَبَهُ اللَّهُ تَعَالَى فِي ذَلِكَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى { إِنَّمَا جَزَاءُ الَّذِينَ يُحَارِبُونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَيَسْعَوْنَ فِي الأَرْضِ فَسَادًا أَنْ يُقَتَّلُوا أَوْ يُصَلَّبُوا } الآيَةَ .
Бизга Аҳмад ибн Амр ибнус-Сарҳ ривоят қилди, бизга Ибн Ваҳб хабар берди, менга Лайс ибн Саъд Муҳаммад ибнул-Ажлолдан, у Абуз-Зиноддан хабар бердики, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унинг соғин туяларини ўғирлаганларнинг (қўл-оёқларини) кесиб, кўзларига олов билан босганида, Аллаҳ таоло бу ҳақда у кишини койиди ва Аллаҳ таоло нозил қилди: «Аллаҳ ва Унинг Расули билан уруш қиладиган ҳамда ерда фасод чиқаришга уринадиганларнинг жазоси — ўлдирилишлари ёки дорга осилишларидир...» оятини.