حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ سَعِيدٍ الْهَمْدَانِيُّ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو أُمَامَةَ بْنُ سَهْلِ بْنِ حُنَيْفٍ، أَنَّهُ أَخْبَرَهُ بَعْضُ، أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنَ الأَنْصَارِ أَنَّهُ اشْتَكَى رَجُلٌ مِنْهُمْ حَتَّى أُضْنِيَ فَعَادَ جِلْدَةً عَلَى عَظْمٍ فَدَخَلَتْ عَلَيْهِ جَارِيَةٌ لِبَعْضِهِمْ فَهَشَّ لَهَا فَوَقَعَ عَلَيْهَا فَلَمَّا دَخَلَ عَلَيْهِ رِجَالُ قَوْمِهِ يَعُودُونَهُ أَخْبَرَهُمْ بِذَلِكَ وَقَالَ اسْتَفْتُوا لِي رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَإِنِّي قَدْ وَقَعْتُ عَلَى جَارِيَةٍ دَخَلَتْ عَلَىَّ . فَذَكَرُوا ذَلِكَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَقَالُوا مَا رَأَيْنَا بِأَحَدٍ مِنَ النَّاسِ مِنَ الضُّرِّ مِثْلَ الَّذِي هُوَ بِهِ لَوْ حَمَلْنَاهُ إِلَيْكَ لَتَفَسَّخَتْ عِظَامُهُ مَا هُوَ إِلاَّ جِلْدٌ عَلَى عَظْمٍ فَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَأْخُذُوا لَهُ مِائَةَ شِمْرَاخٍ فَيَضْرِبُوهُ بِهَا ضَرْبَةً وَاحِدَةً .
Бизга Аҳмад ибн Саъийд ал-Ҳамдоний ривоят қилди, бизга Ибн Ваҳб ривоят қилди, менга Юнус Ибн Шиҳобдан хабар берди, у айтди: менга Абу Умома ибн Саҳл ибн Ҳунайф хабар берди: Унга Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ансорлардан бўлган баъзи ашоблари хабар беришича, улардан бир киши шундай касалландики, охири у ориқлаб, суякка қопланган теридан иборат бўлиб қолди. Унинг олдига уларнинг бировининг чўриси кирди, у унга мойил бўлиб, унинг устига тушди (зино қилди). Қавмининг эркаклари уни кўргани кирганларида, уларга бу ҳақда хабар бериб: «Мен учун Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан фатво сўрангиз, чунки мен олдимга кирган чўри устига тушдим», деди. Улар буни Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга айтиб: «Биз одамлардан бирортасида уникидек дармонсизликни кўрмаганмиз. Агар уни сенга олиб келсак, суяклари уваланиб кетарди, у фақат суякка қопланган теридан иборатдир», дейишди. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унга юзта хурмо шохчасини олиб, бир марта унга уришларини буюрди.