حَدَّثَنَا مُسَدَّدُ بْنُ مُسَرْهَدٍ، حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ، قَالَ سَمِعْتُ مَنْصُورَ بْنَ الْمُعْتَمِرِ، يُحَدِّثُ عَنْ سَعْدِ بْنِ عُبَيْدَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حَبِيبٍ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ السُّلَمِيِّ، عَنْ عَلِيٍّ، عَلَيْهِ السَّلاَمُ قَالَ كُنَّا فِي جَنَازَةٍ فِيهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِبَقِيعِ الْغَرْقَدِ فَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَجَلَسَ وَمَعَهُ مِخْصَرَةٌ فَجَعَلَ يَنْكُتُ بِالْمِخْصَرَةِ فِي الأَرْضِ ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ فَقَالَ " مَا مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ مَا مِنْ نَفْسٍ مَنْفُوسَةٍ إِلاَّ قَدْ كَتَبَ اللَّهُ مَكَانَهَا مِنَ النَّارِ أَوْ مِنَ الْجَنَّةِ إِلاَّ قَدْ كُتِبَتْ شَقِيَّةً أَوْ سَعِيدَةً " . قَالَ فَقَالَ رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ يَا نَبِيَّ اللَّهِ أَفَلاَ نَمْكُثُ عَلَى كِتَابِنَا وَنَدَعُ الْعَمَلَ فَمَنْ كَانَ مِنْ أَهْلِ السَّعَادَةِ لَيَكُونَنَّ إِلَى السَّعَادَةِ وَمَنْ كَانَ مِنْ أَهْلِ الشِّقْوَةِ لَيَكُونَنَّ إِلَى الشِّقْوَةِ قَالَ " اعْمَلُوا فَكُلٌّ مُيَسَّرٌ أَمَّا أَهْلُ السَّعَادَةِ فَيُيَسَّرُونَ لِلسَّعَادَةِ وَأَمَّا أَهْلُ الشِّقْوَةِ فَيُيَسَّرُونَ لِلشِّقْوَةِ " . ثُمَّ قَالَ نَبِيُّ اللَّهِ " { فَأَمَّا مَنْ أَعْطَى وَاتَّقَى * وَصَدَّقَ بِالْحُسْنَى * فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْيُسْرَى * وَأَمَّا مَنْ بَخِلَ وَاسْتَغْنَى * وَكَذَّبَ بِالْحُسْنَى * . فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْعُسْرَى } " .
Бизга Мусаддад ибн Мусарҳад ривоят қилди, бизга Муътамир ривоят қилди. У: мен Мансур ибн Муътамирнинг Саъд ибн Убайдадан, у Абдуллаҳ ибн Ҳабиб Абу Абдурраҳмон Суламийдан, у Алийдан — унга салом бўлсин — ривоят қилаётганини эшитдим. У (Алий) деди: Биз Бақиъ Ғарқадда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳам бўлган бир жанозада эдик. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам келдилар ва ўтирдилар, қўлларида бир таёқча бор эди, у билан ерни чизиб ўйнай бошладилар. Сўнг бошларини кўтариб: «Сизлардан бирортангиз, ҳеч бир туғилган жон йўқки, Аллаҳ унинг дўзахдаги ёки жаннатдаги ўрнини ёзиб қўймаган бўлса; бахтсиз ёки бахтли эканлиги ёзилган бўлмаса» дедилар. (Алий) деди: Шунда жамоадан бир киши: «Эй Аллаҳнинг пайғамбари, биз ўша ёзувимизга таяниб, амални тарк қила қолмаймизми? Бахт аҳлидан бўлган киши шубҳасиз бахтга (етади), шақоват аҳлидан бўлган киши шубҳасиз шақоватга (етади-ку)?» деди. У киши: «Амал қилинглар, ҳар ким (ўзи учун яратилган нарсага) муяссар қилинган. Бахт аҳли бахтга муяссар қилинади, шақоват аҳли эса шақоватга муяссар қилинади» дедилар. Сўнг Аллаҳнинг пайғамбари: «‹Бас, ким (яхшилик) берган ва (Аллаҳдан) қўрқган ҳамда гўзал (калима)ни тасдиқлаган бўлса, биз уни осонликка муяссар қилурмиз. Аммо ким бахиллик қилган ва ўзини беҳожат санаган ҳамда гўзал (калима)ни ёлғонга чиқарган бўлса, биз уни қийинчиликка муяссар қилурмиз›» (оятини) ўқидилар.