حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ عُثْمَانَ بْنِ غِيَاثٍ، قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُرَيْدَةَ، عَنْ يَحْيَى بْنِ يَعْمَرَ، وَحُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، قَالَ لَقِينَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ فَذَكَرْنَا لَهُ الْقَدَرَ وَمَا يَقُولُونَ فِيهِ فَذَكَرَ نَحْوَهُ زَادَ قَالَ وَسَأَلَهُ رَجُلٌ مِنْ مُزَيْنَةَ أَوْ جُهَيْنَةَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فِيمَا نَعْمَلُ أَفِي شَىْءٍ قَدْ خَلاَ أَوْ مَضَى أَوْ شَىْءٍ يُسْتَأْنَفُ الآنَ قَالَ " فِي شَىْءٍ قَدْ خَلاَ وَمَضَى " . فَقَالَ الرَّجُلُ أَوْ بَعْضُ الْقَوْمِ فَفِيمَ الْعَمَلُ قَالَ " إِنَّ أَهْلَ الْجَنَّةِ يُيَسَّرُونَ لِعَمَلِ أَهْلِ الْجَنَّةِ وَإِنَّ أَهْلَ النَّارِ يُيَسَّرُونَ لِعَمَلِ أَهْلِ النَّارِ " .
Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Яҳё Усмон ибн Ғиёсдан ривоят қилди. У: менга Абдуллаҳ ибн Бурайда Яҳё ибн Яъмар ва Ҳумайд ибн Абдурраҳмондан ривоят қилди, деди. У деди: Биз Абдуллаҳ ибн Умарга йўлиқдик ва унга тақдир ҳамда у ҳақда (одамлар) нима деяётганини эслатдик. Сўнг у шунга ўхшашини зикр қилди, (фақат шуни) қўшди: Деди: Ундан Музайна ёки Жуҳайна(қабиласи)дан бўлган бир киши сўраб: «Эй Расулуллаҳ, биз нимада амал қиламиз — ўтиб бўлган, тугаб бўлган нарсадами ёки ҳозир янгидан бошланадиган нарсадами?» деди. У киши: «Ўтиб, тугаб бўлган нарсада» дедилар. Шунда ўша киши ёки жамоадан баъзилари: «Унда амалнинг (фойдаси) нимада?» деди. У киши: «Албатта, жаннат аҳли жаннат аҳлининг амалига муяссар қилинади, дўзах аҳли эса дўзах аҳлининг амалига муяссар қилинади» дедилар.