حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ جَمِيلِ بْنِ مُرَّةَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو الْوَضِيءِ، قَالَ قَالَ عَلِيٌّ عَلَيْهِ السَّلاَمُ : اطْلُبُوا الْمُخْدَجَ . فَذَكَرَ الْحَدِيثَ فَاسْتَخْرَجُوهُ مِنْ تَحْتِ الْقَتْلَى فِي طِينٍ، قَالَ أَبُو الْوَضِيءِ : فَكَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَيْهِ حَبَشِيٌّ عَلَيْهِ قُرَيْطَقٌ لَهُ إِحْدَى يَدَيْنِ مِثْلُ ثَدْىِ الْمَرْأَةِ عَلَيْهَا شُعَيْرَاتٌ مِثْلُ شُعَيْرَاتِ الَّتِي تَكُونُ عَلَى ذَنَبِ الْيَرْبُوعِ .
Бизга Муҳаммад ибн Убайд ривоят қилди, бизга Ҳаммод ибн Зайд, Жамил ибн Муррадан ривоят қилди, у деди: бизга Абулвазий ривоят қилди, у деди: Али алайҳиссалом: «Ўша майиб (қўлли)ни қидиринглар» деди. Сўнг ҳадисни эслатди (зикр қилди). Бас, улар уни ўлдирилганлар тагидан, лой ичидан топиб чиқардилар. Абулвазий деди: Гўё мен унга қараб тургандекман: у ҳабаший бўлиб, устида қисқа кўйлак (қуртақ) бор эди. Унинг қўлларидан бири аёлнинг эмчаги каби бўлиб, унда ербў (саҳро кемирувчиси) думи устидаги тукчалар каби тукчалар бор эди.