حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، عَنْ يَعْلَى بْنِ عَطَاءٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ عَاصِمٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ أَبَا بَكْرٍ الصِّدِّيقَ، رضى الله عنه قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مُرْنِي بِكَلِمَاتٍ أَقُولُهُنَّ إِذَا أَصْبَحْتُ وَإِذَا أَمْسَيْتُ . قَالَ " قُلِ اللَّهُمَّ فَاطِرَ السَّمَوَاتِ وَالأَرْضِ عَالِمَ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ رَبَّ كُلِّ شَىْءٍ وَمَلِيكَهُ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ نَفْسِي وَشَرِّ الشَّيْطَانِ وَشِرْكِهِ " . قَالَ " قُلْهَا إِذَا أَصْبَحْتَ وَإِذَا أَمْسَيْتَ وَإِذَا أَخَذْتَ مَضْجَعَكَ " .
Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Ҳушайм Яъло ибн Атодан, у Амр ибн Осимдан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилди: Абу Бакр ас-Сиддиқ розияллаҳу анҳу деди: Эй Расулуллаҳ, менга эрталаб ва кечқурун айтадиган калималарни буюринг. У дедилар: «Айт: Аллаҳумма фаатирас-самааваати вал-арзи, аалимал-ғайби ваш-шаҳаадати, робба кулли шайъин ва малийкаҳу, ашҳаду аллаа илааҳа иллаа анта, аъуузу бика мин шарри нафсий ва шарриш-шайтоони ва ширкиҳи (Эй Аллаҳ, осмонлар ва ернинг яратувчиси, ғайб ва ошкорни билувчи, ҳар бир нарсанинг Робби ва эгаси! Сендан ўзга илойҳ йўқлигига гувоҳлик бераман. Нафсимнинг ёмонлигидан, шайтоннинг ёмонлигидан ва унинг ширкидан Сенга сиғинаман).» Сўнг дедилар: «Буни эрталаб, кечқурун ва ётоғингга борганингда айт.»