حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، قَالَ حَدَّثَنِي عَيَّاشُ بْنُ عُقْبَةَ الْحَضْرَمِيُّ، عَنِ الْفَضْلِ بْنِ حَسَنٍ الضَّمْرِيِّ، أَنَّ ابْنَ أُمِّ الْحَكَمِ، أَوْ ضُبَاعَةَ ابْنَتَىِ الزُّبَيْرِ حَدَّثَهُ عَنْ إِحْدَاهُمَا، أَنَّهَا قَالَتْ أَصَابَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سَبْيًا فَذَهَبْتُ أَنَا وَأُخْتِي وَفَاطِمَةُ بِنْتُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَشَكَوْنَا إِلَيْهِ مَا نَحْنُ فِيهِ وَسَأَلْنَاهُ أَنْ يَأْمُرَ لَنَا بِشَىْءٍ مِنَ السَّبْىِ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " سَبَقَكُنَّ يَتَامَى بَدْرٍ " . ثُمَّ ذَكَرَ قِصَّةَ التَّسْبِيحِ قَالَ عَلَى أَثَرِ كُلِّ صَلاَةٍ لَمْ يَذْكُرِ النَّوْمَ .
Бизга Аҳмад ибн Солиҳ ривоят қилди, бизга Абдуллаҳ ибн Ваҳб ривоят қилди, у деди: Менга Айёш ибн Уқба ал-Ҳазрамий ривоят қилди, у ал-Фазл ибн Ҳасан аз-Замрийдан, ибн Уммил-Ҳакам ёки Зубоа — аз-Зубайрнинг икки қизидан бири — унга улардан бирининг ривоятини айтиб берди: У (аёл) деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам асирларга эга бўлдилар. Мен, опам ва Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг қизи Фотима Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдиларига бордик ва у кишига ўз аҳволимиздан шикоят қилдик ва асирлардан бизга бирор нарса буюришларини сўрадик. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Сизлардан Бадр етимлари ўзиб кетди.» Сўнг тасбеҳ қиссасини зикр қилди. У деди: Ҳар бир намоз охирида — уйқу (ётиш)ни зикр қилмади.