حَدَّثَنَا النُّفَيْلِيُّ، حَدَّثَنَا أَبُو الْمَلِيحِ، حَدَّثَنِي يَزِيدُ بْنُ يَزِيدَ، حَدَّثَنِي يَزِيدُ بْنُ الأَصَمِّ، سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ، يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لَقَدْ هَمَمْتُ أَنْ آمُرَ فِتْيَتِي فَيَجْمَعُوا حُزَمًا مِنْ حَطَبٍ ثُمَّ آتِيَ قَوْمًا يُصَلُّونَ فِي بُيُوتِهِمْ لَيْسَتْ بِهِمْ عِلَّةٌ فَأُحَرِّقُهَا عَلَيْهِمْ " . قُلْتُ لِيَزِيدَ بْنِ الأَصَمِّ يَا أَبَا عَوْفٍ الْجُمُعَةَ عَنَى أَوْ غَيْرَهَا قَالَ صُمَّتَا أُذُنَاىَ إِنْ لَمْ أَكُنْ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يَأْثِرُهُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَا ذَكَرَ جُمُعَةً وَلاَ غَيْرَهَا .
Бизга ан-Нуфайлий ривоят қилди, бизга Абул-Малиҳ ривоят қилди, менга Язид ибн Язид ривоят қилди, менга Язид ибн ал-Асамм ривоят қилди, мен Абу Ҳурайранинг шундай деганини эшитдим: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам айтдилар: «Мен шу фикрга келган эдимки, йигитларимга буюрай, улар ўтин боғламларини тўпласин, сўнг ўзларида (узр) иллати бўлмаган ҳолда уйларида намоз ўқиётган қавмга келиб, устларига уни ёндирайин.» Мен Язид ибн ал-Асаммга: «Эй Абу Авф, жума намозини назарда тутдими ёки бошқасини?» дедим. У: «Агар мен Абу Ҳурайранинг буни Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилганини эшитмаган бўлсам, икки қулоғим кар бўлсин — у на жума, на бошқасини зикр қилди» деди.