حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا أَبُو بَدْرٍ، حَدَّثَنِي زُهَيْرٌ أَبُو خَيْثَمَةَ، حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ الْحُرِّ، حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَالِكٍ، عَنْ عَبَّاسِ، - أَوْ عَيَّاشِ - بْنِ سَهْلٍ السَّاعِدِيِّ أَنَّهُ كَانَ فِي مَجْلِسٍ فِيهِ أَبُوهُ فَذُكِرَ فِيهِ قَالَ فَسَجَدَ فَانْتَصَبَ عَلَى كَفَّيْهِ وَرُكْبَتَيْهِ وَصُدُورِ قَدَمَيْهِ وَهُوَ جَالِسٌ فَتَوَرَّكَ وَنَصَبَ قَدَمَهُ الأُخْرَى ثُمَّ كَبَّرَ فَسَجَدَ ثُمَّ كَبَّرَ فَقَامَ وَلَمْ يَتَوَرَّكْ ثُمَّ عَادَ فَرَكَعَ الرَّكْعَةَ الأُخْرَى فَكَبَّرَ كَذَلِكَ ثُمَّ جَلَسَ بَعْدَ الرَّكْعَتَيْنِ حَتَّى إِذَا هُوَ أَرَادَ أَنْ يَنْهَضَ لِلْقِيَامِ قَامَ بِتَكْبِيرٍ ثُمَّ رَكَعَ الرَّكْعَتَيْنِ الأُخْرَيَيْنِ فَلَمَّا سَلَّمَ سَلَّمَ عَنْ يَمِينِهِ وَعَنْ شِمَالِهِ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ لَمْ يَذْكُرْ فِي حَدِيثِهِ مَا ذَكَرَ عَبْدُ الْحَمِيدِ فِي التَّوَرُّكِ وَالرَّفْعِ إِذَا قَامَ مِنْ ثِنْتَيْنِ .
Бизга Али ибн Ҳусайн ибн Иброҳийм ривоят қилди, бизга Абу Бадр ривоят қилди, менга Зуҳайр Абу Хайсама ривоят қилди, бизга Ҳасан ибн Ҳурр ривоят қилди, бизга Исо ибн Абдуллаҳ ибн Молик Аббосдан — ёки Айёш — ибн Саҳл Соидийдан ривоят қилдики, у бир мажлисда бўлган эди, унда отаси ҳам бор эди ва унда зикр қилинди. У айтди: У сажда қилди, сўнг кафтлари, тиззалари ва оёқларининг учлари устига турди, ўтирган ҳолда таваррук қилди, бошқа оёғини тик қўйди, сўнг такбир айтиб сажда қилди, сўнг такбир айтиб турди ва таваррук қилмади. Сўнг яна қайтиб бошқа ракатни адо этди ва худди шундай такбир айтди. Сўнг икки ракатдан кейин ўтирди, ҳатто қиём учун турмоқчи бўлганида такбир билан турди, сўнг охирги икки ракатни адо этди. Салом берганда ўнгига ва чапига салом берди. Абу Довуд айтди: У ўз ҳадисида Абдулҳамийд зикр қилган, икки ракатдан турганда таваррук ва кўтарилиш ҳақидаги нарсани зикр қилмади.