حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَلْحَلَةَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو الْعَامِرِيِّ، قَالَ كُنْتُ فِي مَجْلِسٍ بِهَذَا الْحَدِيثِ قَالَ فِيهِ فَإِذَا قَعَدَ فِي الرَّكْعَتَيْنِ قَعَدَ عَلَى بَطْنِ قَدَمِهِ الْيُسْرَى وَنَصَبَ الْيُمْنَى فَإِذَا كَانَتِ الرَّابِعَةُ أَفْضَى بِوَرِكِهِ الْيُسْرَى إِلَى الأَرْضِ وَأَخْرَجَ قَدَمَيْهِ مِنْ نَاحِيَةٍ وَاحِدَةٍ .
Бизга Қутайба ривоят қилди, бизга ибн Лаҳийъа Язид ибн Абу Ҳабибдан, у Муҳаммад ибн Амр ибн Ҳалҳаладан, у Муҳаммад ибн Амр Омирийдан ривоят қилди. У айтди: Мен бир мажлисда эдим — шу ҳадисни келтирди. Унда шундай деди: У икки ракатда ўтирганда чап оёғининг ичи (товони) устига ўтириб, ўнг оёғини тик қўярди. Тўртинчи ракат бўлганда эса чап сонини ерга тегизиб, икки оёғини бир томондан чиқариб қўярди.