حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي بَكْرٍ، حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَخْطُبُ يَوْمَ جُمُعَةٍ، فَقَامَ النَّاسُ فَصَاحُوا فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ، قَحَطَ الْمَطَرُ وَاحْمَرَّتِ الشَّجَرُ وَهَلَكَتِ الْبَهَائِمُ، فَادْعُ اللَّهَ يَسْقِينَا. فَقَالَ " اللَّهُمَّ اسْقِنَا ". مَرَّتَيْنِ، وَايْمُ اللَّهِ مَا نَرَى فِي السَّمَاءِ قَزَعَةً مِنْ سَحَابٍ، فَنَشَأَتْ سَحَابَةٌ وَأَمْطَرَتْ، وَنَزَلَ عَنِ الْمِنْبَرِ فَصَلَّى، فَلَمَّا انْصَرَفَ لَمْ تَزَلْ تُمْطِرُ إِلَى الْجُمُعَةِ الَّتِي تَلِيهَا، فَلَمَّا قَامَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَخْطُبُ صَاحُوا إِلَيْهِ تَهَدَّمَتِ الْبُيُوتُ وَانْقَطَعَتِ السُّبُلُ، فَادْعُ اللَّهَ يَحْبِسُهَا عَنَّا. فَتَبَسَّمَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ قَالَ " اللَّهُمَّ حَوَالَيْنَا وَلاَ عَلَيْنَا ". فَكُشِطَتِ الْمَدِينَةُ، فَجَعَلَتْ تُمْطِرُ حَوْلَهَا وَلاَ تَمْطُرُ بِالْمَدِينَةِ قَطْرَةً، فَنَظَرْتُ إِلَى الْمَدِينَةِ وَإِنَّهَا لَفِي مِثْلِ الإِكْلِيلِ.
Муҳаммад ибн Абу Бакр бизга айтди: Муътамир бизга айтди, Убайдуллаҳдан, у Собитдан, у Анасдан: У деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам жума куни хутба қилаётган эдилар. Одамлар туриб фарёд қилиб: ‹Ё Расулуллаҳ, ёмғир қуриб қолди, дарахтлар қизарди (қуриб қолди), ҳайвонлар ҳалок бўлди, Аллаҳга дуо қилинг, бизга (ёмғир) ёғдирсин› дедилар. У зот: «Аллаҳим, бизга (ёмғир) ёғдир» — икки марта — дедилар. Аллаҳга қасамки, биз осмонда бир парчача булут ҳам кўрмаётган эдик, (шу пайт) бир булут пайдо бўлиб ёмғир ёғди. У зот минбардан тушиб намоз ўқидилар. (Намоздан) қайтганларида кейинги жумагача тўхтовсиз ёмғир ёғди. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам хутба қилишга турганларида улар у зотга фарёд қилдилар: ‹Уйлар қулади, йўллар узилди, Аллаҳга дуо қилинг, уни биздан ушлаб турсин›. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам табассум қилиб, сўнг: «Аллаҳим, атрофимизга, устимизга эмас», дедилар. Мадина (осмони) очилди (булут кўтарилди), атрофига ёмғир ёғар, Мадинага бир томчи ҳам ёғмас эди. Мен Мадинага қарадим, у гўё тож (гардиш) ичида (бўлиб, атрофдан булут ўраб турган) эди.