حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ لَمَّا اشْتَدَّ بِالنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَجَعُهُ قَالَ " ائْتُونِي بِكِتَابٍ أَكْتُبُ لَكُمْ كِتَابًا لاَ تَضِلُّوا بَعْدَهُ ". قَالَ عُمَرُ إِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم غَلَبَهُ الْوَجَعُ وَعِنْدَنَا كِتَابُ اللَّهِ حَسْبُنَا فَاخْتَلَفُوا وَكَثُرَ اللَّغَطُ. قَالَ " قُومُوا عَنِّي، وَلاَ يَنْبَغِي عِنْدِي التَّنَازُعُ ". فَخَرَجَ ابْنُ عَبَّاسٍ يَقُولُ إِنَّ الرَّزِيَّةَ كُلَّ الرَّزِيَّةِ مَا حَالَ بَيْنَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَبَيْنَ كِتَابِهِ.
Бизга Яҳё ибн Сулаймон ривоят қилди, у деди: менга Ибн Ваҳб ривоят қилди, у деди: менга Юнус, Ибн Шиҳобдан, у Убайдуллаҳ ибн Абдуллаҳдан, у Ибн Аббосдан хабар берди, у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг оғриқлари кучайганида, у киши: «Менга (ёзадиган) бир нарса келтиринглар, сизларга шундай бир мактуб ёзиб берайки, ундан кейин адашмайсиз,» дедилар. Умар: «Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни оғриқ енгиб қўйди; бизнинг ҳузуримизда Аллаҳнинг Китоби бор, у бизга етарли,» деди. Шунда (саҳобалар) ихтилоф қилиб, шовқин кўпайди. У киши: «Менинг олдимдан туринглар; менинг олдимда тортишув бўлмаслиги керак,» дедилар. Шунда Ибн Аббос: «Албатта, мусибатнинг энг каттаси — Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан у кишининг мактуби ўртасига тўсиқ бўлган (нарса)дир,» дея чиқиб кетарди.