1352-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Жаноза китоби
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عَامِرٍ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنِ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنْ جَابِرٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ دُفِنَ مَعَ أَبِي رَجُلٌ فَلَمْ تَطِبْ نَفْسِي حَتَّى أَخْرَجْتُهُ فَجَعَلْتُهُ فِي قَبْرٍ عَلَى حِدَةٍ.
Али ибн Абдуллаҳ бизга айтди: Саъид ибн Омир бизга айтди, Шуъбадан, у Ибн Абу Нажиҳдан, у Атодан, у Жобир розияллаҳу анҳудан: У деди: Отам билан бирга бир киши дафн қилинган эди. Мен уни (қабридан) чиқариб, алоҳида бир қабрга қўйгунимча кўнглим тинчимади.