حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ حُذَيْفَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ عُمَرُ ـ رضى الله عنه ـ أَيُّكُمْ يَحْفَظُ حَدِيثَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنِ الْفِتْنَةِ قَالَ قُلْتُ أَنَا أَحْفَظُهُ كَمَا قَالَ. قَالَ إِنَّكَ عَلَيْهِ لَجَرِيءٌ فَكَيْفَ قَالَ قُلْتُ فِتْنَةُ الرَّجُلِ فِي أَهْلِهِ وَوَلَدِهِ وَجَارِهِ تُكَفِّرُهَا الصَّلاَةُ وَالصَّدَقَةُ وَالْمَعْرُوفُ. قَالَ سُلَيْمَانُ قَدْ كَانَ يَقُولُ " الصَّلاَةُ وَالصَّدَقَةُ، وَالأَمْرُ بِالْمَعْرُوفِ وَالنَّهْىُ عَنِ الْمُنْكَرِ ". قَالَ لَيْسَ هَذِهِ أُرِيدُ، وَلَكِنِّي أُرِيدُ الَّتِي تَمُوجُ كَمَوْجِ الْبَحْرِ. قَالَ قُلْتُ لَيْسَ عَلَيْكَ بِهَا يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ بَأْسٌ، بَيْنَكَ وَبَيْنَهَا باب مُغْلَقٌ. قَالَ فَيُكْسَرُ الْبَابُ أَوْ يُفْتَحُ. قَالَ قُلْتُ لاَ. بَلْ يُكْسَرُ. قَالَ فَإِنَّهُ إِذَا كُسِرَ لَمْ يُغْلَقْ أَبَدًا. قَالَ قُلْتُ أَجَلْ. فَهِبْنَا أَنْ نَسْأَلَهُ مَنِ الْبَابُ فَقُلْنَا لِمَسْرُوقٍ سَلْهُ. قَالَ فَسَأَلَهُ. فَقَالَ عُمَرُ ـ رضى الله عنه ـ. قَالَ قُلْنَا فَعَلِمَ عُمَرُ مَنْ تَعْنِي قَالَ نَعَمْ، كَمَا أَنَّ دُونَ غَدٍ لَيْلَةً، وَذَلِكَ أَنِّي حَدَّثْتُهُ حَدِيثًا لَيْسَ بِالأَغَالِيطِ.
Қутайба бизга айтди: Жарир бизга айтди, Аъмашдан, у Абу Воилдан, у Ҳузайфа розияллаҳу анҳудан: У деди: Умар розияллаҳу анҳу: ‹Сиздан қайсингиз Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг фитна ҳақида(ги) ҳадисини ёдда сақлаб қолган?› деди. У (Ҳузайфа) деди: Мен: ‹Мен уни у зот айтганидек ёдда сақлайман› дедим. У: ‹Сен унга (уни айтишга) жасурсан. У қандай (эди)?› деди. Мен: ‹Кишининг аҳли, фарзанди ва қўшнисидаги фитнасини намоз, садақа ва маъруф (яхшилик) каффорат қилади (ювади)› дедим. Сулаймон деди: У: ‹...намоз, садақа, яхшиликка буюриш ва ёмонликдан қайтариш› дер эди. У: ‹Мен буни демоқчи эмасман, балки мен денгиз тўлқинидек тўлқинланадиган (фитнани) демоқчиман› деди. У деди: Мен: ‹Сенга у (фитна)дан бирор зарар йўқ, эй амирул-мўминин, сен билан унинг орасида ёпиқ бир эшик бор› дедим. У: ‹Эшик синдириладими ёки очиладими?› деди. Мен: ‹Йўқ, балки синдирилади› дедим. У: ‹Унда у синдирилса, абадий ёпилмайди› деди. Мен: ‹Ҳа› дедим. Биз ундан: ‹Эшик ким?› деб сўрашга қўрқдик. Биз Масруқга: ‹Ундан сўра› дедик. У деди: У ундан сўради. У (Ҳузайфа): ‹Умар розияллаҳу анҳу (эшикдир)› деди. Биз: ‹Умар сен кимни назарда тутаётганингни билдими?› дедик. У: ‹Ҳа, худди эртадан олдин тун бўлгани(аниқлиги)дек. Бунинг сабаби — мен унга адашмас (хато бўлмас) бир ҳадис айтдим› деди.