حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ أَبُو كُرَيْبٍ، جَمِيعًا عَنْ أَبِي، مُعَاوِيَةَ قَالَ ابْنُ الْعَلاَءِ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ شَقِيقٍ، عَنْ حُذَيْفَةَ، قَالَ كُنَّا عِنْدَ عُمَرَ فَقَالَ أَيُّكُمْ يَحْفَظُ حَدِيثَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي الْفِتْنَةِ كَمَا قَالَ قَالَ فَقُلْتُ أَنَا . قَالَ إِنَّكَ لَجَرِيءٌ وَكَيْفَ قَالَ قَالَ قُلْتُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " فِتْنَةُ الرَّجُلِ فِي أَهْلِهِ وَمَالِهِ وَنَفْسِهِ وَوَلَدِهِ وَجَارِهِ يُكَفِّرُهَا الصِّيَامُ وَالصَّلاَةُ وَالصَّدَقَةُ وَالأَمْرُ بِالْمَعْرُوفِ وَالنَّهْىُ عَنِ الْمُنْكَرِ " . فَقَالَ عُمَرُ لَيْسَ هَذَا أُرِيدُ إِنَّمَا أُرِيدُ الَّتِي تَمُوجُ كَمَوْجِ الْبَحْرِ - قَالَ - فَقُلْتُ مَا لَكَ وَلَهَا يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ إِنَّ بَيْنَكَ وَبَيْنَهَا بَابًا مُغْلَقًا قَالَ أَفَيُكْسَرُ الْبَابُ أَمْ يُفْتَحُ قَالَ قُلْتُ لاَ بَلْ يُكْسَرُ . قَالَ ذَلِكَ أَحْرَى أَنْ لاَ يُغْلَقَ أَبَدًا . قَالَ فَقُلْنَا لِحُذَيْفَةَ هَلْ كَانَ عُمَرُ يَعْلَمُ مَنِ الْبَابُ قَالَ نَعَمْ كَمَا يَعْلَمُ أَنَّ دُونَ غَدٍ اللَّيْلَةَ إِنِّي حَدَّثْتُهُ حَدِيثًا لَيْسَ بِالأَغَالِيطِ . قَالَ فَهِبْنَا أَنْ نَسْأَلَ حُذَيْفَةَ مَنِ الْبَابُ فَقُلْنَا لِمَسْرُوقٍ سَلْهُ فَسَأَلَهُ فَقَالَ عُمَرُ .
Бизга Муҳаммад ибн Абдуллаҳ ибн Нумайр ва Муҳаммад ибн ал-Алў Абу Курайб, иккаласи Абу Муовиядан ривоят қилдилар — Ибн ал-Алў: «Бизга Абу Муовия ривоят қилди» деди — бизга ал-Аъмаш Шақиқдан, у Ҳузайфадан ривоят қилди, у деди: Биз Умарнинг ҳузурида эдик. У: «Сизлардан ким Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг фитна ҳақидаги ҳадисини у айтгандек ёдлайди?» деди. Мен: «Мен» дедим. У: «Сен жасур экансан. (Расулуллаҳ) қандай деган эди?» деди. Мен: «Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг шундай деганини эшитдим: ‹Кишининг аҳли, моли, жони, фарзанди ва қўшниси (ҳақидаги синов) фитнасини рўза, намоз, садақа, маъруфга буюриш ва мункардан қайтариш каффорат қилади (ювиб юборади)›» дедим. Умар: «Мен буни демоқчи эмасман. Мен денгиз мавжи каби тўлқинланадиган (фитна)ни назарда тутяпман» деди. Мен: «Сенинг унга не ишинг бор, эй амирул-муъминин? Албатта сен билан унинг орасида ёпиқ бир эшик бор» дедим. У: «Эшик синдириладими ёки очиладими?» деди. Мен: «Йўқ, балки синдирилади» дедим. У: «Ундай бўлса, у ҳеч қачон ёпилмаслиги яқиндир» деди. Биз Ҳузайфага: «Умар эшик кимлигини билармиди?» дедик. У: «Ҳа, эртангидан олдин бу тун (келишини) билгани каби (аниқ биларди). Мен унга адаштиргич (чалкаш) эмас, балки ҳақ ҳадисни сўзладим» деди. Биз Ҳузайфадан эшик кимлигини сўрашга қўрқдик ва Масруққа: «Сен сўра» дедик. У сўради. (Ҳузайфа): «Умар (эшик)дир» деди.