حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا جَامِعٌ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ حُذَيْفَةَ، قَالَ قَالَ عُمَرُ ـ رضى الله عنه ـ مَنْ يَحْفَظُ حَدِيثًا عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي الْفِتْنَةِ قَالَ حُذَيْفَةُ أَنَا سَمِعْتُهُ يَقُولُ " فِتْنَةُ الرَّجُلِ فِي أَهْلِهِ وَمَالِهِ وَجَارِهِ تُكَفِّرُهَا الصَّلاَةُ وَالصِّيَامُ وَالصَّدَقَةُ ". قَالَ لَيْسَ أَسْأَلُ عَنْ ذِهِ، إِنَّمَا أَسْأَلُ عَنِ الَّتِي تَمُوجُ كَمَا يَمُوجُ الْبَحْرُ. قَالَ وَإِنَّ دُونَ ذَلِكَ بَابًا مُغْلَقًا. قَالَ فَيُفْتَحُ أَوْ يُكْسَرُ قَالَ يُكْسَرُ. قَالَ ذَاكَ أَجْدَرُ أَنْ لاَ يُغْلَقَ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ. فَقُلْنَا لِمَسْرُوقٍ سَلْهُ أَكَانَ عُمَرُ يَعْلَمُ مَنِ الْبَابُ فَسَأَلَهُ فَقَالَ نَعَمْ، كَمَا يَعْلَمُ أَنَّ دُونَ غَدٍ اللَّيْلَةَ.
Али ибн Абдуллаҳ бизга айтди: Суфён бизга айтди: Жомиъ бизга айтди, Абу Воилдан, у Ҳузайфадан: У деди: Умар розияллаҳу анҳу: ‹Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан фитна ҳақида бир ҳадисни ким ёдда сақлайди?› деди. Ҳузайфа: ‹Мен уни шундай деганини эшитди: ‹Кишининг аҳли, моли ва қўшнисидаги фитнасини намоз, рўза ва садақа каффорат қилади (ювади)›› деди. У: ‹Мен бу(ни) сўрамаяпман, мен денгиз тўлқинланадигандек тўлқинланадиган (фитна)ни сўраяпман› деди. У: ‹Бу билан сен орангда ёпиқ бир эшик бор› деди. У: ‹У очиладими ёки синдириладими?› деди. У: ‹Синдирилади› деди. У: ‹Бу унинг қиёмат кунигача ёпилмаслигига лойиқроқ (сабаб)дир› деди. Биз Масруқга: ‹Ундан сўра: Умар эшик ким эканини билармиди?› дедик. У ундан сўради, у: ‹Ҳа, худди эртадан олдин тун бўлганини билгандек (аниқ)› деди.