حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، قَالَ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ ـ رضى الله عنه ـ يَقُولُ نَزَلَتْ هَذِهِ الآيَةُ فِينَا، كَانَتِ الأَنْصَارُ إِذَا حَجُّوا فَجَاءُوا لَمْ يَدْخُلُوا مِنْ قِبَلِ أَبْوَابِ بُيُوتِهِمْ، وَلَكِنْ مِنْ ظُهُورِهَا، فَجَاءَ رَجُلٌ مِنَ الأَنْصَارِ، فَدَخَلَ مِنْ قِبَلِ بَابِهِ، فَكَأَنَّهُ عُيِّرَ بِذَلِكَ، فَنَزَلَتْ {وَلَيْسَ الْبِرُّ بِأَنْ تَأْتُوا الْبُيُوتَ مِنْ ظُهُورِهَا وَلَكِنَّ الْبِرَّ مَنِ اتَّقَى وَأْتُوا الْبُيُوتَ مِنْ أَبْوَابِهَا}.
Абул-Валид бизга айтди: Шуъба бизга айтди, Абу Ишоқдан: У деди: Мен Барони розияллаҳу анҳуни шундай деганини эшитди: Бу оят биз ҳақимизда нозил бўлган: Ансор ҳаж қилиб келса, уйларига эшиклари томонидан эмас, балки орқаларидан кирар эди. Ансордан бир киши келиб, эшиги томонидан кирди, гўё у шу сабабли айбланди. Шунда: ‹‹Уйларга орқаларидан киришингиз яхшилик эмас, балки яхшилик — тақво қилган кишиники(дир). Уйларга эшикларидан кирингиз›› (ояти) нозил бўлди.