1997-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Рўза китоби
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عِيسَى، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ،. وَعَنْ سَالِمٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهم ـ قَالاَ لَمْ يُرَخَّصْ فِي أَيَّامِ التَّشْرِيقِ أَنْ يُصَمْنَ، إِلاَّ لِمَنْ لَمْ يَجِدِ الْهَدْىَ.
Муҳаммад ибн Башшор бизга айтди: Ғундар бизга айтди: Шуъба бизга айтди: Мен Абдуллаҳ ибн Исони (эшитди), у Зуҳрийдан, у Урвадан, у Оишадан; ва Салимдан, у Ибн Умар розияллаҳу анҳумдан: Иккаласи: ‹Ташриқ кунларида рўза тутишга — ҳадя (қурбонлик) топмаган кишидан бошқага — рухсат берилмади› деди.