حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ، أَنَّ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ أَخْبَرَتْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَرَجَ لَيْلَةً مِنْ جَوْفِ اللَّيْلِ، فَصَلَّى فِي الْمَسْجِدِ، وَصَلَّى رِجَالٌ بِصَلاَتِهِ، فَأَصْبَحَ النَّاسُ فَتَحَدَّثُوا، فَاجْتَمَعَ أَكْثَرُ مِنْهُمْ، فَصَلَّوْا مَعَهُ، فَأَصْبَحَ النَّاسُ فَتَحَدَّثُوا، فَكَثُرَ أَهْلُ الْمَسْجِدِ مِنَ اللَّيْلَةِ الثَّالِثَةِ، فَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَصَلَّى، فَصَلَّوْا بِصَلاَتِهِ، فَلَمَّا كَانَتِ اللَّيْلَةُ الرَّابِعَةُ عَجَزَ الْمَسْجِدُ عَنْ أَهْلِهِ، حَتَّى خَرَجَ لِصَلاَةِ الصُّبْحِ، فَلَمَّا قَضَى الْفَجْرَ أَقْبَلَ عَلَى النَّاسِ، فَتَشَهَّدَ ثُمَّ قَالَ " أَمَّا بَعْدُ، فَإِنَّهُ لَمْ يَخْفَ عَلَىَّ مَكَانُكُمْ، وَلَكِنِّي خَشِيتُ أَنْ تُفْتَرَضَ عَلَيْكُمْ فَتَعْجِزُوا عَنْهَا ". فَتُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَالأَمْرُ عَلَى ذَلِكَ
Яҳё ибн Букайр бизга айтди: Лайс бизга айтди, Уқайлдан, у Ибн Шиҳобдан: Урва менга хабар берди: Оиша розияллаҳу анҳо унга хабар берди-ки, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бир кеча тун ярмида чиқди ва масжидда намоз ўқиди, бир неча киши(лар) унинг намозига (қўшилиб) ўқиди. Одамлар тонгга чиқди ва гаплашди. Сўнг (эртаси кеча) улардан кўпроғи жамланди, у зот билан намоз ўқиди. Одамлар тонгга чиқди ва гаплашди. Учинчи кечадан масжид аҳли кўпайди, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам чиқди, намоз ўқиди, улар унинг намози билан ўқиди. Тўртинчи кеча бўлганида, масжид ўз аҳлини (сиғдиришга) ожиз қолди (тўлиб кетди), ҳатто у зот субҳ намозига чиқди. Фажрни адо этгач, одамларга юзланди, ташаҳҳуд айтди, сўнг: «Аммо баъд, сизларнинг (бу ерда турган) жойингиз менга махфий эмас эди (билар эдим), лекин мен у (намоз) сизларга фарз қилинишидан ва ундан ожиз қолишингиздан қўрқди» дедилар. Сўнг Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам — иш шу ҳолда турган пайтда — вафот этди.