حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ كَثِيرٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ عُلَيَّةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْمَدِينَةَ لَيْسَ لَهُ خَادِمٌ، فَأَخَذَ أَبُو طَلْحَةَ بِيَدِي، فَانْطَلَقَ بِي إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَنَسًا غُلاَمٌ كَيِّسٌ، فَلْيَخْدُمْكَ. قَالَ فَخَدَمْتُهُ فِي السَّفَرِ وَالْحَضَرِ، مَا قَالَ لِي لِشَىْءٍ صَنَعْتُهُ لِمَ صَنَعْتَ هَذَا هَكَذَا وَلاَ لِشَىْءٍ لَمْ أَصْنَعْهُ لِمَ لَمْ تَصْنَعْ هَذَا هَكَذَا
Бизга Яъқуб ибн Иброҳим ибн Касир ривоят қилди, бизга Ибн Улайя ривоят қилди, бизга Абдулазиз ривоят қилди, у Анасдан (розияллаҳу анҳу), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Мадинага келди, унда хизматкор йўқ эди. Абу Талҳа менинг қўлимдан тутди ва мени Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га олиб борди ва: Ё Расулуллаҳ, Анас — зийрак (ақлли) бола, сенга хизмат қилсин, деди. У деди: Мен унга сафарда ва ҳазарда (уйда) хизмат қилдим. У менга — мен қилган бирор нарса учун: Буни нега шундай қилдинг? ва мен қилмаган бирор нарса учун: Буни нега шундай қилмадинг? демади.