حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي عُبَيْدٍ، قَالَ سَمِعْتُ سَلَمَةَ بْنَ الأَكْوَعِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ مَرَّ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَلَى نَفَرٍ مِنْ أَسْلَمَ يَنْتَضِلُونَ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " ارْمُوا بَنِي إِسْمَاعِيلَ، فَإِنَّ أَبَاكُمْ كَانَ رَامِيًا ارْمُوا وَأَنَا مَعَ بَنِي فُلاَنٍ ". قَالَ فَأَمْسَكَ أَحَدُ الْفَرِيقَيْنِ بِأَيْدِيهِمْ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا لَكُمْ لاَ تَرْمُونَ ". قَالُوا كَيْفَ نَرْمِي وَأَنْتَ مَعَهُمْ. قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " ارْمُوا فَأَنَا مَعَكُمْ كُلِّكُمْ ".
Абдуллаҳ ибн Маслама бизга айтди, Ҳотам ибн Исмоил бизга айтди, Язид ибн Абу Убайддан, у деди: Салама ибн Акваъ розияллаҳу анҳудан эшитдим, у деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Аслам (қабиласи)дан ўқ отиб (мусобақалашаётган) бир гуруҳ олдидан ўтди ва деди: «Отинглар, эй Исмоил ўғиллари, чунки отангиз (Исмоил) ўқчи эди. Отинглар, мен фалончилар билан биргаман». Шунда икки гуруҳдан бири қўлларини (отишдан) тўхтатди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Нега отмаяпсизлар?», деди. Улар: «Сен улар билан бўлсанг, қандай отамиз?», дедилар. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Отинглар, мен ҳаммангиз билан биргаман», деди.