حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا الأَوْزَاعِيُّ، عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كَانَ أَبُو طَلْحَةَ يَتَتَرَّسُ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِتُرْسٍ وَاحِدٍ، وَكَانَ أَبُو طَلْحَةَ حَسَنَ الرَّمْىِ، فَكَانَ إِذَا رَمَى تَشَرَّفَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَيَنْظُرُ إِلَى مَوْضِعِ نَبْلِهِ.
Аҳмад ибн Муҳаммад бизга айтди, Абдуллаҳ бизга хабар берди, Авзўий бизга хабар берди, Исъҳоқ ибн Абдуллаҳ ибн Абу Талҳадан, Анас ибн Молик розияллаҳу анҳудан, у деди: Абу Талҳа Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам билан битта қалқонда беркинарди (ҳимояланарди). Абу Талҳа яхши ўқ отар эди; у ўқ отганида, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам (бошини) кўтариб, унинг ўқи қаерга тушишига қарар эди.