حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، قَالَ سَمِعْتُ يَحْيَى، قَالَ أَخْبَرَنِي بُشَيْرُ بْنُ يَسَارٍ، أَنَّ سُوَيْدَ بْنَ النُّعْمَانِ ـ رضى الله عنه ـ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، خَرَجَ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم عَامَ خَيْبَرَ، حَتَّى إِذَا كَانُوا بِالصَّهْبَاءِ ـ وَهْىَ مِنْ خَيْبَرَ وَهْىَ أَدْنَى خَيْبَرَ ـ فَصَلَّوُا الْعَصْرَ، فَدَعَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِالأَطْعِمَةِ، فَلَمْ يُؤْتَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِلاَّ بِسَوِيقٍ، فَلُكْنَا فَأَكَلْنَا وَشَرِبْنَا، ثُمَّ قَامَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَمَضْمَضَ وَمَضْمَضْنَا، وَصَلَّيْنَا.
Муҳаммад ибнул-Мусанно бизга айтди, Абдулваҳҳоб бизга айтди, у деди: Яҳёдан эшитдим, у деди: Бушайр ибн Ясор менга хабар берди, Сувайд ибнун-Нуъмон розияллаҳу анҳу унга хабар бердики, у Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам билан Хайбар йили (сафарга) чиқди, токи улар Саҳбо (деган жойда) бўлганларида — у Хайбардан (бир жой), Хайбарнинг энг яқини — аср намозини ўқидилар. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам таомларни сўради, лекин Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга савиқ (қовурилган ун)дан бошқа нарса келтирилмади. Биз уни (сув билан) қориштириб едик ва ичдик. Сўнг Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам туриб оғиз чайди, биз ҳам оғиз чайдик ва намоз ўқидик.