حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا مَالِكٌ، عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه قَالَ كُنْتُ أَمْشِي مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَعَلَيْهِ بُرْدٌ نَجْرَانِيٌّ غَلِيظُ الْحَاشِيَةِ، فَأَدْرَكَهُ أَعْرَابِيٌّ فَجَذَبَهُ جَذْبَةً شَدِيدَةً، حَتَّى نَظَرْتُ إِلَى صَفْحَةِ عَاتِقِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَدْ أَثَّرَتْ بِهِ حَاشِيَةُ الرِّدَاءِ مِنْ شِدَّةِ جَذْبَتِهِ، ثُمَّ قَالَ مُرْ لِي مِنْ مَالِ اللَّهِ الَّذِي عِنْدَكَ. فَالْتَفَتَ إِلَيْهِ، فَضَحِكَ ثُمَّ أَمَرَ لَهُ بِعَطَاءٍ.
Яҳё ибн Букайр бизга айтди, Молик бизга айтди, Исъҳоқ ибн Абдуллаҳдан, Анас ибн Молик розияллаҳу анҳудан, у деди: Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам билан юрардим, устида ҳошияси қалин нажроний бурд (ридо) бор эди. Уни бир аъробий қувиб етиб, қаттиқ тортди, ҳатто мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг елкаси ён (томон)ига қарадим, унинг тортиши қаттиқлигидан ридонинг ҳошияси унда (елкада) из қолдирган эди. Сўнг у: «Сенда бўлган Аллаҳнинг молидан менга (беришни) буюр», деди. У унга (ўгирилиб) қаради, сўнг кулди, кейин унга ато (улуш) беришни буюрди.