حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ اللَّهَ ـ عَزَّ وَجَلَّ ـ وَكَّلَ بِالرَّحِمِ مَلَكًا يَقُولُ يَا رَبِّ نُطْفَةٌ، يَا رَبِّ عَلَقَةٌ، يَا رَبِّ مُضْغَةٌ. فَإِذَا أَرَادَ أَنْ يَقْضِيَ خَلْقَهُ قَالَ أَذَكَرٌ أَمْ أُنْثَى شَقِيٌّ أَمْ سَعِيدٌ فَمَا الرِّزْقُ وَالأَجَلُ فَيُكْتَبُ فِي بَطْنِ أُمِّهِ ".
Бизга Мусаддад ривоят қилди, у деди: бизга Ҳаммод, Убайдуллаҳ ибн Абу Бакрдан, у Анас ибн Моликдан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ривоят қилди, у дедилар: «Албатта, Аллаҳ — азза ва жалла — бачадонга бир малоикани вакил қилади; у: ‹Эй Роббим, (бу) нутфа; эй Роббим, (бу) алақа (лахта қон); эй Роббим, (бу) музға (гўшт парча)›, дейди. Аллаҳ унинг яралишини тугатишни ирода қилганда: ‹(Бу) эркакми ёки урғочи? Бадбахтми ёки бахтли? Ризқ ва ажал қанча?› дейди. Шунда (булар) онасининг қорнида ёзилади.»