حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ أَبِي خَلَفٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَبِي بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ أَبُو خَيْثَمَةَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَطَاءٍ، أَنَّ عِكْرِمَةَ بْنَ خَالِدٍ، حَدَّثَهُ أَنَّ أَبَا الطُّفَيْلِ حَدَّثَهُ قَالَ دَخَلْتُ عَلَى أَبِي سَرِيحَةَ حُذَيْفَةَ بْنِ أَسِيدٍ الْغِفَارِيِّ فَقَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِأُذُنَىَّ هَاتَيْنِ يَقُولُ " إِنَّ النُّطْفَةَ تَقَعُ فِي الرَّحِمِ أَرْبَعِينَ لَيْلَةً ثُمَّ يَتَصَوَّرُ عَلَيْهَا الْمَلَكُ " . قَالَ زُهَيْرٌ حَسِبْتُهُ قَالَ الَّذِي يَخْلُقُهَا " فَيَقُولُ يَا رَبِّ أَذَكَرٌ أَوْ أُنْثَى فَيَجْعَلُهُ اللَّهُ ذَكَرًا أَوْ أُنْثَى ثُمَّ يَقُولُ يَا رَبِّ أَسَوِيٌّ أَوْ غَيْرُ سَوِيٍّ فَيَجْعَلُهُ اللَّهُ سَوِيًّا أَوْ غَيْرَ سَوِيٍّ ثُمَّ يَقُولُ يَا رَبِّ مَا رِزْقُهُ مَا أَجَلُهُ مَا خُلُقُهُ ثُمَّ يَجْعَلُهُ اللَّهُ شَقِيًّا أَوْ سَعِيدًا " .
Менга Муҳаммад ибн Аҳмад ибн Абу Халаф ривоят қилди, бизга Яҳё ибн Абу Букайр ривоят қилди, бизга Зуҳайр Абу Хайсама ривоят қилди, менга Абдуллаҳ ибн Ато ривоят қилдики, Икрима ибн Холид унга ривоят қилдики, Абут-Туфайл унга ривоят қилди. У деди: мен Абу Сариҳа Ҳузайфа ибн Асид ал-Ғифорийнинг олдига кирдим. У: «Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг шу икки қулоғим билан шундай деганини эшитдим», деди: «Албатта, нутфа бачадонга қирқ кеча тушади, сўнг малоика унинг устида шаклга келтиради». Зуҳайр деди: ўйлайманки, у: «Уни яратувчи» деди — «Сўнг у: ‹Ё Рабб, эркакми ёки аёл?› дейди, шунда Аллаҳ уни эркак ёки аёл қилади. Сўнг у: ‹Ё Рабб, мукаммалми ёки нуқсонли?› дейди, шунда Аллаҳ уни мукаммал ёки нуқсонли қилади. Сўнг у: ‹Ё Рабб, унинг ризқи нима, ажали нима, феъл-атвори нима?› дейди. Сўнг Аллаҳ уни бадбахт ёки бахтли қилади.»