حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، أَخْبَرَنَا مَخْلَدٌ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أُمَيَّةَ، أَنَّ نَافِعًا، حَدَّثَهُ أَنَّ الْقَاسِمَ بْنَ مُحَمَّدٍ حَدَّثَهُ عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ حَشَوْتُ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وِسَادَةً فِيهَا تَمَاثِيلُ كَأَنَّهَا نُمْرُقَةٌ، فَجَاءَ فَقَامَ بَيْنَ الْبَابَيْنِ وَجَعَلَ يَتَغَيَّرُ وَجْهُهُ، فَقُلْتُ مَا لَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ. قَالَ " مَا بَالُ هَذِهِ الْوِسَادَةِ ". قَالَتْ وِسَادَةٌ جَعَلْتُهَا لَكَ لِتَضْطَجِعَ عَلَيْهَا. قَالَ " أَمَا عَلِمْتِ أَنَّ الْمَلاَئِكَةَ لاَ تَدْخُلُ بَيْتًا فِيهِ صُورَةٌ، وَأَنَّ مَنْ صَنَعَ الصُّورَةَ يُعَذَّبُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ يَقُولُ أَحْيُوا مَا خَلَقْتُمْ ".
Муҳаммад бизга айтди, Махлад бизга хабар берди, Ибн Журайж бизга хабар берди, Исмоил ибн Умайядан, Нофиъ унга айтди, Қосим ибн Муҳаммад унга айтди, Оиша розияллаҳу анҳодан, у деди: Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам учун ичида тасвирлар (суратлар) бўлган бир ёстиқ тўлдирдим — у гўё бир гиламча (нимрқа) эди. У келиб, икки эшик орасида турди ва юзи ўзгара бошлади. Мен: «Бизга нима (бўлди), эй Расулуллаҳ?», дедим. У: «Бу ёстиқда нима бор?», деди. (Оиша) деди: У сен учун ётишинг учун қилган ёстиғимдир. У: «Билмасмидинг, малоикалар ичида сурат бўлган уйга кирмайди ва сурат ясаган киши қиёмат куни азобланади — унга: ‹Яратган (сурат)ларингизга жон киритинглар›, дейилади?!», деди.