حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْمُنْذِرِ، حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ عِيَاضٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ أَخْبَرَهُ أَنَّ النَّاسَ نَزَلُوا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَرْضَ ثَمُودَ الْحِجْرَ، فَاسْتَقَوْا مِنْ بِئْرِهَا، وَاعْتَجَنُوا بِهِ، فَأَمَرَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يُهَرِيقُوا مَا اسْتَقَوْا مِنْ بِئْرِهَا، وَأَنْ يَعْلِفُوا الإِبِلَ الْعَجِينَ، وَأَمَرَهُمْ أَنْ يَسْتَقُوا مِنَ الْبِئْرِ الَّتِي كَانَ تَرِدُهَا النَّاقَةُ. تَابَعَهُ أُسَامَةُ عَنْ نَافِعٍ.
Иброҳим ибнул-Мунзир бизга айтди, Анас ибн Иёз бизга айтди, Убайдуллаҳдан, Нофиъдан: Абдуллаҳ ибн Умар розияллаҳу анҳумо унга хабар бердики, одамлар Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан Самуд диёри Ҳижрга тушдилар ва унинг қудуғидан сув олиб, у билан хамир қордилар. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам уларга унинг қудуғидан олган (сув)ни тўкишни, хамирни туяларга едиришни буюрди ва уларга туя (Самуд туяси) келадиган қудуқдан сув олишни буюрди. Унга Усома Нофиъдан мутобаъат қилди.