حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْمُنْذِرِ، حَدَّثَنَا أَبُو ضَمْرَةَ، حَدَّثَنَا مُوسَى، عَنْ نَافِعٍ، قَالَ عَبْدُ اللَّهِ ذَكَرَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَوْمًا بَيْنَ ظَهْرَىِ النَّاسِ الْمَسِيحَ الدَّجَّالَ، فَقَالَ " إِنَّ اللَّهَ لَيْسَ بِأَعْوَرَ، أَلاَ إِنَّ الْمَسِيحَ الدَّجَّالَ أَعْوَرُ الْعَيْنِ الْيُمْنَى، كَأَنَّ عَيْنَهُ عِنَبَةٌ طَافِيَةٌ ". " وَأَرَانِي اللَّيْلَةَ عِنْدَ الْكَعْبَةِ فِي الْمَنَامِ، فَإِذَا رَجُلٌ آدَمُ كَأَحْسَنِ مَا يُرَى مِنْ أُدْمِ الرِّجَالِ، تَضْرِبُ لِمَّتُهُ بَيْنَ مَنْكِبَيْهِ، رَجِلُ الشَّعَرِ، يَقْطُرُ رَأْسُهُ مَاءً، وَاضِعًا يَدَيْهِ عَلَى مَنْكِبَىْ رَجُلَيْنِ وَهْوَ يَطُوفُ بِالْبَيْتِ. فَقُلْتُ مَنْ هَذَا فَقَالُوا هَذَا الْمَسِيحُ ابْنُ مَرْيَمَ. ثُمَّ رَأَيْتُ رَجُلاً وَرَاءَهُ جَعْدًا قَطَطًا أَعْوَرَ عَيْنِ الْيُمْنَى كَأَشْبَهِ مَنْ رَأَيْتُ بِابْنِ قَطَنٍ، وَاضِعًا يَدَيْهِ عَلَى مَنْكِبَىْ رَجُلٍ، يَطُوفُ بِالْبَيْتِ، فَقُلْتُ مَنْ هَذَا قَالُوا الْمَسِيحُ الدَّجَّالُ ". تَابَعَهُ عُبَيْدُ اللَّهِ عَنْ نَافِعٍ.
Иброҳим ибнул-Мунзир бизга айтди, Абу Замра бизга айтди, Мусо бизга айтди, Нофиъдан: Абдуллаҳ деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам бир куни одамлар орасида Масиҳ Дажжолни эслатди ва деди: «Албатта, Аллаҳ кўр эмас. Огоҳ бўлинглар, Масиҳ Дажжол ўнг кўзи кўр, унинг кўзи гўё қабарган узум донасидек». «Бу кеча тушимда мен ўзимни Каъба ёнида кўрдим, бирдан буғдойранг бир киши — эркакларнинг буғдойрангларидан энг гўзал кўрингани каби — сочи икки елкаси орасига тушган, сочи текис, бошидан сув томган, икки қўлини икки кишининг елкаларига қўйган ҳолда Байтни тавоф қилаётган эди. Мен: ‹Бу ким?›, дедим. Улар: ‹Бу Масиҳ ибн Марям›, дедилар. Сўнг мен унинг ортидан бир кишини кўрдим — жингалак, қаттиқ сочли, ўнг кўзи кўр, мен кўрганларим ичида Ибн Қатанга энг ўхшаши — икки қўлини бир кишининг елкаларига қўйган, Байтни тавоф қилаётган эди. Мен: ‹Бу ким?›, дедим. Улар: ‹Масиҳ Дажжол›, дедилар». Унга Убайдуллаҳ Нофиъдан мутобаъат қилди.