حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ نَصْرٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنْ هَمَّامٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " اشْتَرَى رَجُلٌ مِنْ رَجُلٍ عَقَارًا لَهُ، فَوَجَدَ الرَّجُلُ الَّذِي اشْتَرَى الْعَقَارَ فِي عَقَارِهِ جَرَّةً فِيهَا ذَهَبٌ، فَقَالَ لَهُ الَّذِي اشْتَرَى الْعَقَارَ خُذْ ذَهَبَكَ مِنِّي، إِنَّمَا اشْتَرَيْتُ مِنْكَ الأَرْضَ، وَلَمْ أَبْتَعْ مِنْكَ الذَّهَبَ. وَقَالَ الَّذِي لَهُ الأَرْضُ إِنَّمَا بِعْتُكَ الأَرْضَ وَمَا فِيهَا، فَتَحَاكَمَا إِلَى رَجُلٍ، فَقَالَ الَّذِي تَحَاكَمَا إِلَيْهِ أَلَكُمَا وَلَدٌ قَالَ أَحَدُهُمَا لِي غُلاَمٌ. وَقَالَ الآخَرُ لِي جَارِيَةٌ. قَالَ أَنْكِحُوا الْغُلاَمَ الْجَارِيَةَ، وَأَنْفِقُوا عَلَى أَنْفُسِهِمَا مِنْهُ، وَتَصَدَّقَا ".
Исъҳоқ ибн Наср бизга айтди, Абдураззоқ бизга хабар берди, Маъмардан, Ҳаммомдан, Абу Ҳурайра розияллаҳу анҳудан, у деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Бир киши бошқа бир кишидан унга тегишли бир ер-мулк сотиб олди. Ерни сотиб олган киши ўз еринда ичида олтин бўлган бир куп топди. Ерни сотиб олган киши (сотувчига): ‹Олтинингни мендан ол, мен сендан фақат ерни сотиб олдим, олтинни сотиб олмадим›, деди. Ер эгаси (сотувчи): ‹Мен сенга ерни ва ундаги нарсаларни сотдим›, деди. Улар иккаласи бир кишига (ҳакамлик сўраб) келдилар. Ҳакамлик сўралган киши: ‹Сизларнинг фарзандингиз борми?›, деди. Бири: ‹Менинг ўғилим бор›, деди. Иккинчиси: ‹Менинг қизим бор›, деди. У: ‹Ўғилни қизга уйлантиринглар ва (олтиндан) ўзларига сарфланглар, (қолганини) садақа қилинглар›, деди».