حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنِ الْحَكَمِ، سَمِعْتُ أَبَا وَائِلٍ، قَالَ لَمَّا بَعَثَ عَلِيٌّ عَمَّارًا وَالْحَسَنَ إِلَى الْكُوفَةِ لِيَسْتَنْفِرَهُمْ خَطَبَ عَمَّارٌ فَقَالَ إِنِّي لأَعْلَمُ أَنَّهَا زَوْجَتُهُ فِي الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ، وَلَكِنَّ اللَّهَ ابْتَلاَكُمْ لِتَتَّبِعُوهُ أَوْ إِيَّاهَا.
Муҳаммад ибн Башшор менга айтди, Ғундар бизга айтди, Шуъба бизга айтди, Ҳакамдан, Абу Воилни эшитдим, у деди: Али Аммор ва Ҳасанни Куфага — уларни (жангга) чақирсин деб — юборганида, Аммор хутба қилди ва: «Албатта мен у (Оиша) унинг (Набийнинг) дунё ва охиратда хотини эканини биламан; лекин Аллаҳ сизларни — унга (Алига) ёки унга (Оишага) эргашасизларми деб — синади», деди.