3831-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Ансорлар фазилатлари
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، قَالَ هِشَامٌ حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ كَانَ عَاشُورَاءُ يَوْمًا تَصُومُهُ قُرَيْشٌ فِي الْجَاهِلِيَّةِ، وَكَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَصُومُهُ، فَلَمَّا قَدِمَ الْمَدِينَةَ صَامَهُ وَأَمَرَ بِصِيَامِهِ، فَلَمَّا نَزَلَ رَمَضَانُ كَانَ مَنْ شَاءَ صَامَهُ، وَمَنْ شَاءَ لاَ يَصُومُهُ.
Мусаддад бизга айтди, Яҳё бизга айтди, Ҳишом деди: Отам менга айтди, Оиша розияллаҳу анҳодан, у деди: Ошуро — Қурайш жоҳилиятда рўза тутадиган бир кун эди, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳам уни рўза тутар эди. (У) Мадинага келганида, уни рўза тутди ва уни рўза тутишни буюрди. Рамазон нозил бўлганида — ким хоҳласа, уни рўза тутар, ким хоҳласа, уни рўза тутмас эди.