حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ صَبَّاحٍ ـ أَوْ بَلَغَنِي عَنْهُ ـ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، عَنْ عَاصِمٍ، عَنْ أَبِي عُثْمَانَ، قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ إِذَا قِيلَ لَهُ هَاجَرَ قَبْلَ أَبِيهِ يَغْضَبُ، قَالَ وَقَدِمْتُ أَنَا وَعُمَرُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَوَجَدْنَاهُ قَائِلاً فَرَجَعْنَا إِلَى الْمَنْزِلِ، فَأَرْسَلَنِي عُمَرُ وَقَالَ اذْهَبْ فَانْظُرْ هَلِ اسْتَيْقَظَ فَأَتَيْتُهُ، فَدَخَلْتُ عَلَيْهِ فَبَايَعْتُهُ، ثُمَّ انْطَلَقْتُ إِلَى عُمَرَ، فَأَخْبَرْتُهُ أَنَّهُ قَدِ اسْتَيْقَظَ، فَانْطَلَقْنَا إِلَيْهِ نُهَرْوِلُ هَرْوَلَةً حَتَّى دَخَلَ عَلَيْهِ فَبَايَعَهُ ثُمَّ بَايَعْتُهُ.
Муҳаммад ибн Саббоҳ менга айтди — ёки ундан менга етди — Исмоил бизга айтди, Осимдан, Абу Усмондан, у деди: Ибн Умар розияллаҳу анҳумони — унга ‹у отасидан олдин ҳижрат қилди› дейилса — ғазабланар эди деганини эшитдим. У: «Мен ва Умар Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга келдик ва уни қайлула (пешин ором)да топдик, сўнг манзилга қайтдик. Умар мени юборди ва: ‹Бор, қара, у уйғондими?› деди. Мен унинг олдига келдим ва унинг олдига кирдим ва унга байъат қилдим. Сўнг Умарнинг олдига кетдим ва унга у уйғонганини хабар бердим. Биз унга томон югуриб-югуриб кетдик, токи у (Умар) унинг олдига кирди ва унга байъат қилди, сўнг мен (ҳам) унга байъат қилдим», деди.