حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حَوْشَبٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، حَدَّثَنَا خَالِدٌ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ بَدْرٍ " اللَّهُمَّ أَنْشُدُكَ عَهْدَكَ وَوَعْدَكَ، اللَّهُمَّ إِنْ شِئْتَ لَمْ تُعْبَدْ ". فَأَخَذَ أَبُو بَكْرٍ بِيَدِهِ فَقَالَ حَسْبُكَ. فَخَرَجَ وَهْوَ يَقُولُ {سَيُهْزَمُ الْجَمْعُ وَيُوَلُّونَ الدُّبُرَ}
Муҳаммад ибн Абдуллаҳ ибн Ҳавшаб менга айтди, Абдулваҳҳоб бизга айтди, Холид бизга айтди, Икримадан, Ибн Аббосдан, у деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Бадр куни: «Эй Аллаҳ, мен Сенга аҳдинг ва ваъдангни (эслатиб) илтижо қиламан; эй Аллаҳ, агар Сен хоҳласанг, (бугун бу жамоа ҳалок бўлиб) Сенга ибодат қилинмайди», деди. Шунда Абу Бакр унинг қўлидан ушлади ва: «Сенга кифоя (етар)», деди. (Набий) чиқди ва: {Тез орада бу жамоа мағлуб бўлади ва орқага қайтадилар (қочадилар)} (оятини) дер эди.