حَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ إِشْكَابٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ، عَنِ الْعَلاَءِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ لَقِيتُ الْبَرَاءَ بْنَ عَازِبٍ ـ رضى الله عنهما ـ فَقُلْتُ طُوبَى لَكَ صَحِبْتَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَبَايَعْتَهُ تَحْتَ الشَّجَرَةِ. فَقَالَ يَا ابْنَ أَخِي إِنَّكَ لاَ تَدْرِي مَا أَحْدَثْنَا بَعْدَهُ.
Аҳмад ибн Ишкоб менга айтди, Муҳаммад ибн Фудайл бизга айтди, у ал-Ало ибн ал-Мусайябдан, у отасидан: У айтди: Мен ал-Баро ибн Озиб розияллаҳу анҳумони учратиб дедим: «Сенга хуш бўлсин! Сен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга саҳобалик қилдинг ва унга дарахт тагида байъат қилдинг.» У деди: «Эй жияним, сен биз ундан кейин нималар ихтиро қилганимизни билмайсан.»