حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا سُرَيْجٌ، حَدَّثَنَا فُلَيْحٌ، ح وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ الْحُسَيْنِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي، حَدَّثَنَا فُلَيْحُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَرَجَ مُعْتَمِرًا، فَحَالَ كُفَّارُ قُرَيْشٍ بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْبَيْتِ، فَنَحَرَ هَدْيَهُ، وَحَلَقَ رَأْسَهُ بِالْحُدَيْبِيَةِ، وَقَاضَاهُمْ عَلَى أَنْ يَعْتَمِرَ الْعَامَ الْمُقْبِلَ، وَلاَ يَحْمِلَ سِلاَحًا عَلَيْهِمْ إِلاَّ سُيُوفًا، وَلاَ يُقِيمَ بِهَا إِلاَّ مَا أَحَبُّوا، فَاعْتَمَرَ مِنَ الْعَامِ الْمُقْبِلِ، فَدَخَلَهَا كَمَا كَانَ صَالَحَهُمْ، فَلَمَّا أَنْ أَقَامَ بِهَا ثَلاَثًا أَمَرُوهُ أَنْ يَخْرُجَ، فَخَرَجَ.
Муҳаммад ибн Рофиъ менга айтди, Сурайж бизга айтди, Фулайҳ бизга айтди; ва Муҳаммад ибн ал-Ҳусайн ибн Иброҳим менга айтди, деди: Отам менга айтди, Фулайҳ ибн Сулаймон бизга айтди, у Нофиъдан, у Ибн Умар розияллаҳу анҳумодан: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам умра қилиб чиқди, Қурайш кофирлари у билан Байтнинг орасини тўсдилар. Шунда у ҳадйини сўйди, бошини Ҳудайбияда олдирди ва улар билан келгуси йили умра қилиши, уларга қарши қиличлардан бошқа қурол кўтармаслиги, унда (Маккада) улар хоҳлагандан ортиқ турмаслиги ҳақида сулҳ қилди. У келгуси йили умра қилди, улар билан сулҳ қилганидек унга (Маккага) кирди. Унда уч кун турганида, улар ундан чиқишни буюрдилар, у ҳам чиқди.