حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَمْرٌو، أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرًا ـ رضى الله عنه ـ يَقُولُ غَزَوْنَا جَيْشَ الْخَبَطِ وَأُمِّرَ أَبُو عُبَيْدَةَ، فَجُعْنَا جُوعًا شَدِيدًا فَأَلْقَى الْبَحْرُ حُوتًا مَيِّتًا، لَمْ نَرَ مِثْلَهُ، يُقَالُ لَهُ الْعَنْبَرُ، فَأَكَلْنَا مِنْهُ نِصْفَ شَهْرٍ، فَأَخَذَ أَبُو عُبَيْدَةَ عَظْمًا مِنْ عِظَامِهِ فَمَرَّ الرَّاكِبُ تَحْتَهُ. فَأَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرًا يَقُولُ قَالَ أَبُو عُبَيْدَةَ كُلُوا. فَلَمَّا قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ ذَكَرْنَا ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " كُلُوا رِزْقًا أَخْرَجَهُ اللَّهُ، أَطْعِمُونَا إِنْ كَانَ مَعَكُمْ ". فَأَتَاهُ بَعْضُهُمْ {بِعُضْوٍ} فَأَكَلَهُ.
Мусаддад бизга айтди, Яҳё бизга айтди, у Ибн Журайждан, деди: Менга Амр хабар берди, у Жобир розияллаҳу анҳуни айтаётганини эшитди: Биз Хабат қўшинини ғазот қилдик, Абу Убайда амир қилинган эди. Бизга қаттиқ очлик етди. Денгиз ўлик бир балиқни ташлади, биз унинг кабисини кўрмаган эдик, унга Анбар дейиларди. Биз ундан ярим ой едик. Абу Убайда унинг суякларидан бирини олди, отлиқ унинг тагидан ўтди. Менга Абуз-Зубайр хабар бердики, у Жобирни айтаётганини эшитди: Абу Убайда «Енглар» деди. Мадинага келганимизда, буни Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга зикр қилдик. У деди: «Енглар, у Аллаҳ чиқарган ризқдир. Агар ёнингизда (бир қисми) бўлса, бизга ҳам едиринг.» Улардан бири унга бир бўлак келтирди, у уни еди.