حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ الَّذِي حَفِظْنَاهُ مِنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ قَالَ سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، يَقُولُ بَعَثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثَلاَثَمِائَةِ رَاكِبٍ أَمِيرُنَا أَبُو عُبَيْدَةَ بْنُ الْجَرَّاحِ نَرْصُدُ عِيرَ قُرَيْشٍ، فَأَقَمْنَا بِالسَّاحِلِ نِصْفَ شَهْرٍ فَأَصَابَنَا جُوعٌ شَدِيدٌ حَتَّى أَكَلْنَا الْخَبَطَ، فَسُمِّيَ ذَلِكَ الْجَيْشُ جَيْشَ الْخَبَطِ، فَأَلْقَى لَنَا الْبَحْرُ دَابَّةً يُقَالُ لَهَا الْعَنْبَرُ، فَأَكَلْنَا مِنْهُ نِصْفَ شَهْرٍ وَادَّهَنَّا مِنْ وَدَكِهِ حَتَّى ثَابَتْ إِلَيْنَا أَجْسَامُنَا، فَأَخَذَ أَبُو عُبَيْدَةَ ضِلَعًا مِنْ أَضْلاَعِهِ فَنَصَبَهُ فَعَمَدَ إِلَى أَطْوَلِ رَجُلٍ مَعَهُ ـ قَالَ سُفْيَانُ مَرَّةً ضِلَعًا مِنْ أَعْضَائِهِ فَنَصَبَهُ وَأَخَذَ رَجُلاً وَبَعِيرًا ـ فَمَرَّ تَحْتَهُ قَالَ جَابِرٌ وَكَانَ رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ نَحَرَ ثَلاَثَ جَزَائِرَ، ثُمَّ نَحَرَ ثَلاَثَ جَزَائِرَ، ثُمَّ نَحَرَ ثَلاَثَ جَزَائِرَ، ثُمَّ إِنَّ أَبَا عُبَيْدَةَ نَهَاهُ. وَكَانَ عَمْرٌو يَقُولُ أَخْبَرَنَا أَبُو صَالِحٍ أَنَّ قَيْسَ بْنَ سَعْدٍ قَالَ لأَبِيهِ كُنْتُ فِي الْجَيْشِ فَجَاعُوا. قَالَ انْحَرْ. قَالَ نَحَرْتُ. قَالَ ثُمَّ جَاعُوا قَالَ انْحَرْ. قَالَ نَحَرْتُ. قَالَ ثُمَّ جَاعُوا قَالَ انْحَرْ. قَالَ نَحَرْتُ ثُمَّ جَاعُوا قَالَ انْحَرْ. قَالَ نُهِيتُ.
Али ибн Абдуллаҳ бизга айтди, Суфён бизга айтди, деди: Биз Амр ибн Динордан ёдлаган нарса шуки, у айтди: Мен Жобир ибн Абдуллаҳни айтаётганини эшитдим: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бизни уч юз отлиқ қилиб юборди, амиримиз Абу Убайда ибн ал-Жарроҳ эди, биз Қурайш карвонини пойлардик. Биз соҳилда ярим ой турдик, бизга қаттиқ очлик етди, ҳатто хабат (дарахт барги)ни едик. Шу сабабли ўша қўшин Хабат қўшини деб номланди. Денгиз бизга Анбар деб аталадиган бир жониворни (чиқариб) ташлади. Биз ундан ярим ой едик, унинг ёғидан мой қилдик (суртдик), ҳатто таналаримиз бизга қайтди (кучга кирдик). Абу Убайда унинг қовурғаларидан бирини олиб ўрнатди, кейин ўзи билан бирга бўлган энг узун бўйли кишини чақирди — Суфён бир марта «аъзоларидан бир қовурғасини ўрнатди, бир киши ва туяни олди» деди — у унинг тагидан ўтди. Жобир айтди: Қавмдан бир киши уч туя сўйди, кейин яна уч туя сўйди, кейин яна уч туя сўйди, кейин Абу Убайда уни қайтарди. Амр айтарди: Бизга Абу Солиҳ хабар бердики, Қайс ибн Саъд отасига деди: «Мен қўшинда эдим, улар оч қолдилар. (Отам) деди: «Сўй.» Мен сўйдим, деди. Деди: кейин яна оч қолдилар. «Сўй» деди. Сўйдим. Деди: кейин яна оч қолдилар. «Сўй» деди. Сўйдим. Кейин оч қолдилар. «Сўй» деди. (Қайс) деди: «Мен қайтарилдим (ман қилиндим).»