حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ صَالِحٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ،. قَالَ وَحَدَّثَنَا الْحَجَّاجُ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ النُّمَيْرِيُّ، حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ يَزِيدَ الأَيْلِيُّ، قَالَ سَمِعْتُ الزُّهْرِيَّ، سَمِعْتُ عُرْوَةَ بْنَ الزُّبَيْرِ، وَسَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِ، وَعَلْقَمَةَ بْنَ وَقَّاصٍ، وَعُبَيْدَ اللَّهِ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ حَدِيثِ، عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم حِينَ قَالَ لَهَا أَهْلُ الإِفْكِ مَا قَالُوا فَبَرَّأَهَا اللَّهُ، كُلٌّ حَدَّثَنِي طَائِفَةً مِنَ الْحَدِيثِ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِنْ كُنْتِ بَرِيئَةً فَسَيُبَرِّئُكِ اللَّهُ، وَإِنْ كُنْتِ أَلْمَمْتِ بِذَنْبٍ فَاسْتَغْفِرِي اللَّهَ وَتُوبِي إِلَيْهِ ". قُلْتُ إِنِّي وَاللَّهِ لاَ أَجِدُ مَثَلاً إِلاَّ أَبَا يُوسُفَ {فَصَبْرٌ جَمِيلٌ وَاللَّهُ الْمُسْتَعَانُ عَلَى مَا تَصِفُونَ} وَأَنْزَلَ اللَّهُ {إِنَّ الَّذِينَ جَاءُوا بِالإِفْكِ} الْعَشْرَ الآيَاتِ.
Абдулазиз ибн Абдуллаҳ бизга айтди, Иброҳим ибн Саъд бизга айтди, у Солиҳдан, у Ибн Шиҳобдан; ва Ҳажжож бизга айтди, Абдуллаҳ ибн Умар ан-Нумайрий бизга айтди, Юнус ибн Язид ал-Айлий бизга айтди, деди: Мен Зуҳрийдан эшитдим, мен Урва ибн аз-Зубайр, Саид ибн ал-Мусайяб, Алқама ибн Ваққос ва Убайдуллаҳ ибн Абдуллаҳдан, Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг завжаси Оишанинг ҳадиси — ифк (бўҳтон) аҳли унга айтган нарсаларини айтганларида, Аллаҳ уни оқлагани ҳақида — эшитдим. Ҳар бири менга ҳадиснинг бир қисмини айтди. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Агар сен пок бўлсанг, Аллаҳ сени тез орада оқлайди. Агар бир гуноҳга йўл қўйган бўлсанг, Аллаҳдан мағфират сўра ва Унга тавба қил.» Мен дедим: «Валлаҳи, мен фақат Юсуфнинг отасидан (бошқа) мисол топмайман: «Энди чиройли сабр (лозимдир), сиз айтаётган нарсада Аллаҳдан ёрдам сўралади.»» Аллаҳ: «Албатта, бўҳтон келтирганлар...» — ўн оятни нозил қилди.