حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا الْجُعَيْدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، قَالَ حَدَّثَنِي يَزِيدُ بْنُ خُصَيْفَةَ، عَنِ السَّائِبِ بْنِ يَزِيدَ، قَالَ كُنْتُ قَائِمًا فِي الْمَسْجِدِ فَحَصَبَنِي رَجُلٌ، فَنَظَرْتُ فَإِذَا عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فَقَالَ اذْهَبْ فَأْتِنِي بِهَذَيْنِ. فَجِئْتُهُ بِهِمَا. قَالَ مَنْ أَنْتُمَا ـ أَوْ مِنْ أَيْنَ أَنْتُمَا قَالاَ مِنْ أَهْلِ الطَّائِفِ. قَالَ لَوْ كُنْتُمَا مِنْ أَهْلِ الْبَلَدِ لأَوْجَعْتُكُمَا، تَرْفَعَانِ أَصْوَاتَكُمَا فِي مَسْجِدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم
Али ибн Абдуллаҳ бизга айтди: Яҳё ибн Саъид бизга айтди: Жуъайд ибн Абдурраҳмон бизга айтди: Язид ибн Хусайфа менга айтди, Соиб ибн Язиддан: У деди: Мен масжидда турган эдим, бир киши менга шағал отди. Қарасам, Умар ибн Хаттоб экан. У: ‹Бориб, мана бу икковини менга олиб кел›, деди. Мен уларни олиб келдим. У: ‹Сизлар кимсизлар — ёки қаердансизлар?› деди. Улар: ‹Тоиф аҳлиданмиз›, дедилар. У: ‹Агар шу шаҳар (Мадина) аҳлидан бўлганингизда, сизларни оғритардим — Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг масжидида овозларингизни кўтариб турибсизлар!› деди.