حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي مَرْيَمَ، أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، أَخْبَرَنَا حُمَيْدُ بْنُ أَبِي حُمَيْدٍ الطَّوِيلُ، أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ يَقُولُ جَاءَ ثَلاَثَةُ رَهْطٍ إِلَى بُيُوتِ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم يَسْأَلُونَ عَنْ عِبَادَةِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا أُخْبِرُوا كَأَنَّهُمْ تَقَالُّوهَا فَقَالُوا وَأَيْنَ نَحْنُ مِنَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَدْ غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ وَمَا تَأَخَّرَ. قَالَ أَحَدُهُمْ أَمَّا أَنَا فَإِنِّي أُصَلِّي اللَّيْلَ أَبَدًا. وَقَالَ آخَرُ أَنَا أَصُومُ الدَّهْرَ وَلاَ أُفْطِرُ. وَقَالَ آخَرُ أَنَا أَعْتَزِلُ النِّسَاءَ فَلاَ أَتَزَوَّجُ أَبَدًا. فَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " أَنْتُمُ الَّذِينَ قُلْتُمْ كَذَا وَكَذَا أَمَا وَاللَّهِ إِنِّي لأَخْشَاكُمْ لِلَّهِ وَأَتْقَاكُمْ لَهُ، لَكِنِّي أَصُومُ وَأُفْطِرُ، وَأُصَلِّي وَأَرْقُدُ وَأَتَزَوَّجُ النِّسَاءَ، فَمَنْ رَغِبَ عَنْ سُنَّتِي فَلَيْسَ مِنِّي ".
Саид ибн Абу Марям, Муҳаммад ибн Жаъфардан, у Ҳумайд ибн Абу Ҳумайд Тавийлдан ривоят қилади: У Анас ибн Моликни (розияллаҳу анҳу) айтиб бераётганини эшитди: Уч киши Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг завжаларининг уйларига келиб, Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ибодати ҳақида сўрадилар. Уларга хабар қилинганида, гўё улар уни оз (деб) санадилар ва: Биз Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам қаерда — у кишининг олдинги ва кейинги гуноҳлари кечирилган-ку, дедилар. Улардан бири: Менга келсак, мен кечани ҳамиша (тўлиқ) намоз ўқийман, деди. Бошқаси: Мен даҳрни (умрим бўйи) рўза тутаман, ифтор қилмайман, деди. Бошқаси: Мен аёллардан четланаман, ҳеч қачон уйланмайман, деди. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам келиб: «Шундай-шундай деган сизлармисиз? Аллаҳга қасам, мен сизларнинг Аллаҳдан энг қўрқувчингиз ва ундан энг тақводорингизман, лекин мен рўза тутаман ва ифтор қиламан, намоз ўқийман ва ухлайман, аёлларга уйланаман ҳам. Ким менинг суннатимдан юз ўгирса, у мендан эмас» дедилар.