حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ عَبْدِ الْحَمِيدِ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ الشَّيْبَانِيِّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي أَوْفَى، قَالَ كُنَّا فِي سَفَرٍ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا غَرَبَتِ الشَّمْسُ قَالَ لِرَجُلٍ " انْزِلْ فَاجْدَحْ لِي ". قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوْ أَمْسَيْتَ. ثُمَّ قَالَ " انْزِلْ فَاجْدَحْ ". قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوْ أَمْسَيْتَ إِنَّ عَلَيْكَ نَهَارًا. ثُمَّ قَالَ " انْزِلْ فَاجْدَحْ ". فَنَزَلَ فَجَدَحَ لَهُ فِي الثَّالِثَةِ، فَشَرِبَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ أَوْمَأَ بِيَدِهِ إِلَى الْمَشْرِقِ فَقَالَ " إِذَا رَأَيْتُمُ اللَّيْلَ قَدْ أَقْبَلَ مِنْ هَا هُنَا فَقَدْ أَفْطَرَ الصَّائِمُ ".
Али ибн Абдуллаҳ, Жарир ибн Абдулҳамиддан, у Абу Ишоқ Шайбонийдан, у Абдуллаҳ ибн Абу Авфодан ривоят қилади: У: Биз Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан бир сафарда эдик. Қуёш ботганида, у бир кишига: «Туш ва менга (сувга аралаштириб ичимлик) тайёрла» дедилар. У: Эй Расулуллаҳ, агар кечани кутсангиз (яхши бўларди), деди. Сўнг: «Туш ва тайёрла» дедилар. У: Эй Расулуллаҳ, агар кечани кутсангиз, ҳали кундуз (қолдиқ) бор, деди. Сўнг: «Туш ва тайёрла» дедилар. У тушиб, у киши учун учинчи (марта) тайёрлади, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ичдилар. Сўнг қўли билан машриқга ишора қилиб: «Қачон кечани мана бу ердан келаётганини кўрсангиз, рўзадор ифтор қилди (вақти бўлди)» дедилар.