5502-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Ов ва сўйиш
حَدَّثَنَا مُوسَى، حَدَّثَنَا جُوَيْرِيَةُ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ رَجُلٍ، مِنْ بَنِي سَلِمَةَ أَخْبَرَ عَبْدَ اللَّهِ، أَنَّ جَارِيَةً، لِكَعْبِ بْنِ مَالِكٍ تَرْعَى غَنَمًا لَهُ بِالْجُبَيْلِ الَّذِي بِالسُّوقِ وَهْوَ بِسَلْعٍ، فَأُصِيبَتْ شَاةٌ، فَكَسَرَتْ حَجَرًا فَذَبَحَتْهَا، فَذَكَرُوا لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأَمَرَهُمْ بِأَكْلِهَا.
Мусо, Жувайриядан, у Нофиъдан, у Бану Салимадан бир кишидан ривоят қилади: У Абдуллаҳга хабар берди: Каъб ибн Моликнинг бир чўриси унинг қўйларини бозордаги тепаликда — у Салъда эди — боқар эди. Бир қўй(и) (ўлим хавфига) учради, у бир тош синдириб, уни бўғизлади. Буни Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга зикр қилдилар, у уларга уни ейишни буюрдилар.