حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِنَّمَا بَقَاؤُكُمْ فِيمَا سَلَفَ قَبْلَكُمْ مِنَ الأُمَمِ كَمَا بَيْنَ صَلاَةِ الْعَصْرِ إِلَى غُرُوبِ الشَّمْسِ، أُوتِيَ أَهْلُ التَّوْرَاةِ التَّوْرَاةَ فَعَمِلُوا حَتَّى إِذَا انْتَصَفَ النَّهَارُ عَجَزُوا، فَأُعْطُوا قِيرَاطًا قِيرَاطًا، ثُمَّ أُوتِيَ أَهْلُ الإِنْجِيلِ الإِنْجِيلَ فَعَمِلُوا إِلَى صَلاَةِ الْعَصْرِ، ثُمَّ عَجَزُوا، فَأُعْطُوا قِيرَاطًا قِيرَاطًا، ثُمَّ أُوتِينَا الْقُرْآنَ فَعَمِلْنَا إِلَى غُرُوبِ الشَّمْسِ، فَأُعْطِينَا قِيرَاطَيْنِ قِيرَاطَيْنِ، فَقَالَ أَهْلُ الْكِتَابَيْنِ أَىْ رَبَّنَا أَعْطَيْتَ هَؤُلاَءِ قِيرَاطَيْنِ قِيرَاطَيْنِ، وَأَعْطَيْتَنَا قِيرَاطًا قِيرَاطًا، وَنَحْنُ كُنَّا أَكْثَرَ عَمَلاً، قَالَ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ هَلْ ظَلَمْتُكُمْ مِنْ أَجْرِكُمْ مِنْ شَىْءٍ قَالُوا لاَ، قَالَ فَهْوَ فَضْلِي أُوتِيهِ مَنْ أَشَاءُ ".
Абдулазиз ибн Абдуллаҳ бизга айтди: Иброҳим менга айтди, Ибн Шиҳобдан, у Салим ибн Абдуллаҳдан, у отасидан: У хабар берди, у Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни шундай деганини эшитди: «Сизларнинг (умрингиз) сиздан олдин ўтган умматларга нисбатан, худди аср намозидан қуёш ботишигача бўлган (вақт) кабидир. Таврот аҳлига Таврот берилди, улар ишлади, кундуз ярмига етганда ожиз қолдилар, уларга биттадан қийрот берилди. Сўнг Инжил аҳлига Инжил берилди, улар аср намозигача ишлади, сўнг ожиз қолдилар, уларга биттадан қийрот берилди. Сўнг бизга Қуръан берилди, биз қуёш ботишигача ишлади, бизга икки қийротдан берилди. Икки китоб аҳли: ‹Эй Роббимиз, мана уларга икки қийротдан, бизга биттадан қийрот бердинг, ҳолбуки биз кўпроқ ишлаган эдик›, дедилар. Аллоз азза ва жалла: ‹Сизларнинг ажрингиздан бирор нарсани камайтириб зулм қилдимми?› деди. Улар: ‹Йўқ›, дедилар. У: ‹Бу менинг фазлим, уни истаган кишимга бераман›, деди», дедилар.