حَدَّثَنَا الْحَكَمُ بْنُ نَافِعٍ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، أَخْبَرَنِي سَالِمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهْوَ قَائِمٌ عَلَى الْمِنْبَرِ " إِنَّمَا بَقَاؤُكُمْ فِيمَا سَلَفَ قَبْلَكُمْ مِنَ الأُمَمِ، كَمَا بَيْنَ صَلاَةِ الْعَصْرِ إِلَى غُرُوبِ الشَّمْسِ، أُعْطِيَ أَهْلُ التَّوْرَاةِ التَّوْرَاةَ، فَعَمِلُوا بِهَا حَتَّى انْتَصَفَ النَّهَارُ، ثُمَّ عَجَزُوا، فَأُعْطُوا قِيرَاطًا قِيرَاطًا، ثُمَّ أُعْطِيَ أَهْلُ الإِنْجِيلِ الإِنْجِيلَ، فَعَمِلُوا بِهِ حَتَّى صَلاَةِ الْعَصْرِ، ثُمَّ عَجَزُوا، فَأُعْطُوا قِيرَاطًا قِيرَاطًا، ثُمَّ أُعْطِيتُمُ الْقُرْآنَ فَعَمِلْتُمْ بِهِ حَتَّى غُرُوبِ الشَّمْسِ، فَأُعْطِيتُمْ قِيرَاطَيْنِ قِيرَاطَيْنِ، قَالَ أَهْلُ التَّوْرَاةِ رَبَّنَا هَؤُلاَءِ أَقَلُّ عَمَلاً وَأَكْثَرُ أَجْرًا. قَالَ هَلْ ظَلَمْتُكُمْ مِنْ أَجْرِكُمْ مِنْ شَىْءٍ قَالُوا لاَ. فَقَالَ فَذَلِكَ فَضْلِي أُوتِيهِ مَنْ أَشَاءُ ".
Абдуллаҳ ибн Умар (розияллаҳу анҳумо) айтди: Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни — у минбарда турган ҳолда — (шундай деганини) эшитдим: "Албатта сизнинг (ер юзида) қолишингиз — сиздан олдин ўтган умматларга (нисбатан) — аср намозидан қуёш ботишигача бўлган (вақт) кабидир. Таврот аҳлига Таврот берилди, улар у билан кундузнинг ярмигача амал қилдилар, кейин ожиз қолдилар ва уларга қийротдан-қийрот берилди. Кейин Инжил аҳлига Инжил берилди, улар у билан аср намозигача амал қилдилар, кейин ожиз қолдилар ва уларга қийротдан-қийрот берилди. Кейин сизларга Қуръан берилди, сиз у билан қуёш ботишигача амал қилдингиз ва сизларга икки қийротдан-икки қийрот берилди. Таврот аҳли: ‹Роббимиз, булар камроқ амал қилди-ю, кўпроқ ажр (олди)?!› деди. У: ‹Мен сизнинг ажрингиздан бирор нарсани камайтирдимми (зулм қилдимми)?› деди. Улар: ‹Йўқ› дедилар. У: ‹Бу — Менинг фазлимдир, уни кимга хоҳласам бераман› деди" деди.